انقلاب بحرین / ثوره البحرین

جمعية ايرانية لحماية ثورة الشعب البحرينية المظلومة و الجريحة

سایت انقلاب 14 فوریه بحرین

 

انقلابیون بحرینی سایت فارسی خود را راه اندازی کردند

http://14febrayer.com/fa/

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم دی 1391ساعت 8:56  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

زن ایرانی توسط رژیم اشغالگر آل خلیفه به شهادت رسید

شهادت یك بانوی بحرینی با گاز سمی 

زن ایرانی توسط رژیم اشغالگر آل خلیفه به شهادت رسید

اولین زن بحرینی-ایرانی براثر استنشاق گازهای سمی به شهادت رسید. خانم "ندا مندگاری" پس از استنشاق گازهای سمی شلیک شده از سوی نیروهای رژیم آل خلیفه در منطقه جنوبی "السهله" شهید شد.

شلیک گازهای سمی در مناطق مسکونی و حتی داخل منازل تا کنون باعث شهادت بسیاری از شهروندان در این سرزمین محروسه شده است.

 درپی یورش مزدوران آل خلیفه به یکی از منازل در شهر "بنی جمره" و تعرض به ساکنان آن، درگیری های شدیدی در این شهر آغاز شده است.

http://bahrainazad.mihanblog.com/

 


برچسب‌ها: زن ایرانی توسط رژیم اشغالگر آل خلیفه به شهادت رسید
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم فروردین 1391ساعت 23:38  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

الحوار الذي ولد ميتا

شبکة تابناک الأخبارية: كان الهدف من المصالحة السياسية مع الحكم الخليفي في عام 2001م والتصويت على ميثاق العمل الوطني بالأكثرية هو قيام نظام برلماني ، ولكن سرعان ما إنقلب الحكم الخليفي على مبادىء الميثاق في 14 فبراير 2002م ، وأصدر دستور بصورة منفردة دون الرجوع إلى الناس وأقام مجلس وطني فاقد للتشريع والرقابة ومساءلة الوزراء ومواجهة السرقات ونهب المال العام ومحاربة الفساد الإداري للسلطة التنفيذية.

ومنذ 14 فبراير  2002م إلى 14 فبراير 2011م ، ولتسع سنوات متواصلة من المحاولات من أجل إقناع النظام ليغير سياسته وإعادة النظر في دستور المنحة ، قامت المعارضة بمطالبته بمراجعة الدستور وحل البرلمان وقد قدمت له عريضة بهذا الخصوص ورفض إستلامها مرتين ، حيث تم رفضها في المرة الأولى بعد تسليمها للبلاط الملكي والمرة الأخرى عندما تم إرسالها عبر  البريد المسجل.

وبعد أن يئست المعارضة من قبول العريضة قامت في عام 2009 بتسليمها إلى كوفي عنان الأمين العام للأمم المتحدة عبر الدكتور عبد الجليل السنكيس ، مما أثار حفيضة الحكم الخليفي الذي دبر مؤامرة لإعتقال قادة حركة حق بتهمة قلب نظام الحكم المعروفة بقضية الحجيرة.

وإستمرت مسرحيات الحكم الخليفي ضد المعارضة والناشطين السياسيين والحقوقيين من أجل حرف أنظار الرأي العالم الداخلي والخارجي عن الأزمة الحقيقية المتمثلة في الإنقلاب الصارخ والفاضح على الدستور العقدي لعام 1975م وحكم البلاد عبر المراسيم الملكية في ظل ملكية شمولية إستبدادية مطلقة وعقلية قبلية ترفض المشاركة السياسية للشعب في الحكم والتداول السلمي للسلطة.

ومرة أخرى ومن أجل إغفال الرأي العام العالمي ومنظمات حقوق الإنسان والأمم المتحدة والإدارة الأمريكية والدول الغربية ، من أجل إستيعاب الضغوط الدولية على الحكم الخليفي عبر مطالبته بإيجاد حل لحالة الإحتقان السياسي وحل الأزمة السياسية المستعصية في البحرين ،وكعادته قام الحكم الخليفي بطرح مبادرة حوار التوافق الوطني الثانية في الأول من شهر يونيو/حزيران الجاري ، حيث أعلن ملك البحرين عن مبادرته بعد أن أعلن عن إلغاء قانون السلامة الوطنية الذي لا زال ساري المفعول مع المحاكم العسكرية التي أطلق عليها محاكم السلامة الوطنية ، وبعدها تم تعيين خليفة الظهراني رئيس مجلس النواب رئيسا للحوار الوطني.

جميع إجراءات حوار الطرشان وجميع إجراءات حوار البلاطجة الخليفيين المتخذة تدخل في دائرة العقاب الجماعي الذي فرضته السلطة الخليفية ضد أبناء شعبنا وقوى المعارضة السياسية .. وهذا موقف لا يمكن أن ننساه أبدا ، وقد جربناه في عقود متوالية وتم تجربته أيام الإنتفاضة الشعبية في التسعينات (1995م – 2000م) فلا فرق بين حوار البلطجية الذي سيكون تحت الحراب وأفواه البنادق وأي حاجز تفتيش أمني شاهدناه في فترة قانون الأحكام العرفية (قانون الطوارىء أو ما يسمى بقانون السلامة الوطنية).

إن كل هذه الإجراءات القمعية والبوليسية ما هي إلا محاولات إيحاء كاذب بسيطرة الحكم الخليفي على الثورة الشعبية ونهضتنا المقدسة من أجل القيام بحرب نفسية وإثارة الإحباط في نفوس شعبنا ، ولكن وبحمد الله فقد أفشل شعبنا كل مكائدهم وقد سقط بعد إنتشار المظاهرات في القرى والأحياء والمناطق والمدن ، فكما أسقط الشعب وثوار 14 فبراير شرعية ميثاق العمل الوطني وشرعية دستور المنحة وشرعية مجلس النواب والشورى والمراسيم الملكية وبعدها قانون الطوارىء بإستقامته وثباته وإيمانه وعزيمته وصموده ، فإنه سوف يسقط ويفشل حوار الطرشان الذي أرادوه أن يكون تحت الحراب وفوهات البنادق.

وقد واجه الشعب وشباب ثورة 14 فبراير خطاب الملك بإستمرارالمظاهرات والمسيرات في القرى والأحياء والمدن وأفشلوا الحوار جملة وتفصيلا،ولا زالوا يواصلون المظاهرات والإحتجاجات حتى بعد الأحكام القاسية التي صدرت بحق قادة ورموز المعارضة الدينية والوطنية أخيرا. ولابد من تعزيز المظاهرات والمسيرات والإستمرار فيها حتى نفشل كل مؤامرات السلطة ضد ثورتنا ومطالبنا السياسية العادلة.

ومنذ اليوم الأول للإعلان عن الحوار سعت السلطة لتسويق هذا المشروع ، وأعطت الضوء الأخضر لجمعية الوفاق لتقوم بحشد جماهير الشعب للتحدث عن هذه المبادرة ، وراهنت الحكومة على الوفاق لكي تسوق للحوار الكاذب التي أرادت أن تقنع الجماهر وحلفائها بأن خيار الحوار مع السلطة هو الخيار الأنجع والأنسب ، وإن خيار إسقاط النظام الذي دعت له قوى المعارضة لا يجدي نفعا وإن الشعب والمعارضة لا يستطيعون إسقاط النظام وإن خيار الإسقاط لا يوصل إلى النتائج المرجوة.

قبل ذلك أيضا سعت جمعية الوفاق الوطني الإسلامية ومنذ اليوم الأول لإندلاع الثورة أن تقنع الشارع البحريني الغاضب بأن يستبدل شعار "الشعب يريد إسقاط النظام" بشعار "الشعب يريد إسقاط حكومة خليفة بن سلمان" ، والشعب يريد ملكية دستورية ، وأخيرا الشعب يريد إصلاح النظام.

أما الجماهير الثورية وشباب الثورة فقد واصلوا هتافاتهم وشعاراتهم وبالإضافة إلى شعار الشعب يريد إسقاط النظام ، وصدحت حناجر الجماهير الثورية بشعار يسقط حمد يسقط حمد ، ويا آل خليفة إرحلوا وحتى أبواق السيارات والمزامير والطبول صاحت يسقط حمد يسقط حمد ، وإنتشرت الشعارت المكتبوبة على الجدران المطالبة برحيل آل خليفة وسقوطهم والمنددة بالأحكام القاسية للرموز وإنتشرت صور الرموز على الجدران والحيطان وتحدت الجماهير السلطة الخليفية ولم تعرأي إهتمام لشعارات الوفاق ومشروعها السياسي الذي يضفي ويعطي للأسرة الخليفية الشرعية مرة أخرى.

وقد أرادت السلطة منذ بداية الأزمة السياسية إستغلال جمعية الوفاق بإعتبارها جمعية رسمية وتؤمن بشرعية الحكم لكي تسوق لمشروعها الكاذب ، كي تفرق السلطة الصف الوطني وتفشل مشروع المعارضة ومشروع ثوار 14 فبراير المطالبين برحيل آل خليفة عن الحكم وإقامة نظام جمهوري ، وقد نجح الحكم إلى حد ما وإستفاد من الوفاق التي قامت بإيجاد فرامل للثورة وعمدت على تهدأة الشارع من أجل تهيئة المناخ الملائم للحوارالمزعوم ، وسوقت للحوار في بداية الثورة وكان لها لقاءات مع المسئولين الرسميين ولقاءات مع مندوبي الحكومة الأمريكية ومنهم جيفري فيلتمان والسفير الأمريكي ومع وفد الأمير الكويتي.

لقد عمد الحكم الخليفي إلى حرب إعلامية وحرب نفسية ضد الشعب وشباب الثورة وأراد أن يضلل الرأي العام الداخلي والعالمي بأننا (السلطة) قمنا بمبادرة للحوار ولكن المعارضة رفضت ورفعت من سقف المطالب بدعوتها لإسقاط النظام ، ولذلك فإننا قمنا بإستدعاء القوات السعودية وقوات درع الجزيرة لتفريق المعتصمين في دوار اللؤلؤة والمرفأ المالي وإعادة الأمن والإستقرار للبلاد؟!

وكما أشرنا في بيانات سابقة على أنه ومنذ بداية إندلاع الثورة كان ولي العهد سلمان بن حمد عراب الحوار الكاذب الذي دعى له الملك الطاغية أو بكلام آخر الحوار الذي دعى له موفد الشر للشرق الأوسط والبحرين المدعو "جيفري فيلتمان" ، تلك الدعوة التي شقت طريقها بصعوبة إلى الجمعيات السياسية وخصوصا أن الحوار آنذاك لم يكن يتسم بالجدية ، مما إستدعى من ولي العهد أن يبذل جهود كبيرة لتسويق مواقفه التي تحمل في ظاهرها الحوار وفي باطنها التسويف والإلتفاف على المطالب وإتلاف الوقت من أجل التمهيد لدخول الإحتلال السعودي وقوات درع الجزيرة لإخماد روح الثورة.

وربما أن النقاط المطروحة على طاولة الحوار المزعوم في بداية الثورة لم تكن تلبي مطالب الجمعيات ، بينما كان تدفق الألاف من أبناء الشعب إلى دوار اللؤلؤة مؤكدين إصرارهم على التغيير بشكل حازم،فتدخلت إدارة البيت الأبيض وحضر فيلتمان لتزخيم وتضخيم الحوار وأهميته وإعطائه دفعة معنوية بنكهة إسرائيلية عبر طرح كل شيء على طاولة الحوار ، وهو مبدأ لطالما إعتمده الإحتلال الصهيوني الإسرائيلي خلال مفاوضاته مع السلطة الفلسطينية منذ مفاوضات أسلو حتى يومنا هذا،وفي نهاية المطاف يجد المفاوض الفلسطيني نفسه يراوح في مكانه من دون إحراز أي تقدم ، وإنه غارق في لعبة تضييع الوقت والمماطلة والتسويف. وقد نجح فيلتمان في إقناع الجمعيات بالحوار بعدما أضفى عليه هذه اللمسة المشبوهة التي تتلخص بأن كل شيء مطروح على مائدة الحوار والحصيلة السراب.

وما أن وافقت الجمعيات على المشاركة في مبادرة الحوار الأولى حتى أستؤنفت الأوامر بسحق كل من نزل إلى الشارع للتعبير عن الرغبة في التغيير وغابت واشنطن وولي العهد عن السمع بإنتظار الإجهاز على التحرك الشعبي الذي حظى بضوء أخضر جديد خلال زيارة وزير الحرب الأمريكي "روبرت غيتس" إلى المنامة ، ولكن ثمة سؤال يطرح نفسه بقوة لماذا التسويق الأميركي لولي العهد؟.

لا يخفى على أحد ما لولي العهد من حظوة لدى البيت الأبيض ، فهو يتمسك به لأنه قدم على الإدلاء بتصريحات التطبيع مع الكيان الصهيوني على طريقة الرئيس المصري المخلوع ، وقد نقلت صحيفة الـ"واشنطن بوست" في تموز/يوليو عام 2009م كلاما لولي العهد قال فيه"إن أهم أخطاء العرب في ما يتعلق بالسلام هو إفتراضهم أنه أمر سهل ، رغم أن الواقع يثبت أنه يتطلب قدرا كثيرا من الدعاية المتأنية والإتصال المتكرر بجيمع الأطراف المعنية ، مضيفا أن هذا هو المجال الذي "لم نقم فيه نحن كعرب بما يكفي للإتصال المباشر بشعب إسرائيل والعمل على تقريب الفجوة بين الشعوب العربية وإسرائيل وتابع معربا عن رغبته العارمة في تحقيق ذلك والسير نحو السلام مع أسرائيل.ودعى ولي العهد الى التواصل مع الشعب الإسرائيلي لتسليط الضوء على مزايا وفوائد السلام الحقيقي ، مقترحا أن يكون ذلك التواصل عبر وسائل الإعلام الإسرائلية".

لقد شكلت هذه المواقف وغيرها من الأفعال نحو الإعتراف بـ"الكيان الصهيوني الغاصب" أحدى مراحل إستيفاء صك الغفران الأميركي لضمان بقاء سلمان بن حمد في السلطة في وسط مضطرب قائم على التهميش والإقصاء.

أليس هذا كافيا كي يفوز سلمان بن حمد بالحظوة المباركة الأمريكية – الصهيونية ؟ إن الإجابة عن هذا التساؤل تبدو سهلة وتفترض أن تسخر له واشنطن كل الإمكانيات لدعمه وتوفير النجاح له كونه ممثلا لها ولمصالحها ، وهو بمثابة معتمد سام أمريكي في البحرين يرعى مصالحها ، وهذا يؤدي إلى نتيجة أخرى تطرح أكثر من علامة إستفهام حول رغبة الملك في إبقاء الحوار في عهدة رئيس مجلس النواب الذي يروج له على أنه على خلاف مع ولي العهد، وفي هذا الطرح تسخيف للعقول التي تدرك طبيعة العلاقة التي تربط واشنطن بالبحرين القائمة على السمع والطاعة ، إذ أن إبعاد ولي العهد عن الحوار ، لا يعدو كونه صوريا ،وقد يكون أحد السبل لتشتيت الموقف الشعبي وإدخاله في متاهة المواقف المتناقضة ، ومحاولة واضحة لصون ورقة ولي العهد والحيلولة دون إحراقها في تفاصيل حوار يبدو أنه لن يكون جديا أو منصفا بعد إحتراق أوراق كل من رئيس الوزراء والملك ، وهذا يقتضي من إدارة البيت الأبيض الإبقاء على سلمان بن حمد كورقة رابحة لإستخدامها في الوقت المناسب لتسويق ما يريده البيت الأبيض من سياسات ومصالح له في البحرين.

ونتساءل كيف يتم حوار في ظل الإحتلال وتحت فوهات الدبابات والبنادق وتحليق الطائرات العمودية والهيلوكبتر والأباشي ، وكيف يتم الحوار والسيف مسلط على رقاب الناس ولا يستطيع أحد منهم أن يدخل قريته أو يطل من نافذته؟!

كيف يتم الحوار والسلطة تسعى للإيحاء للشعب والقوى السياسية والمجتمع الدولي بأن الأغلبية الشيعية أصبحت أقلية ؟! (بعد عملية التجنيس السياسي الممنهج).

كيف يتم الحوار وقادة المعارضة السياسية والرموز الوطنية والدينية في غياهب السجون؟!

كيف يتم الحوار وكل أبناء الشب سجناء أو مطاردين أو مفصولين من الأعمال وأكثر الناس والنساء والأمهات والأباء مهددين وتحت رحمة البطش؟!

كيف يتم حوار في ظل قطع الأرزاق ومحاصرة المدن والقرى والأحياء والآباء والأبناء معتقلين والطلبة مفصولين من جامعاتهم؟!

كيف يتم حوار والألآف مفصولة من أعمالها ووظائفها ،ويمارس بحق الشعب عقاب جماعي لحضوره في المسيرات والمظاهرات والإعتصامات وحضورة في دوار اللؤلؤة دعما لمطالب الجماهير وشباب ثورة 14 فبراير؟!

كيف يتم الحوار والمساجد والحسينيات والمظائف وقبور الأولياء والصالحين مهدمة ، وكتاب الله يحرق أمام أعيننا ووسائل الإعلام وتلفزيون البحرين المعروف بتلفزيون"العورة" كلها مسخرة للنيل من الرموز الوطنية والدينية وتخونهم في وطنيتهم ، ولا زال السب والشتم والسخرية والإهانة للشعب قائم على قدم وساق؟!

كيف يتم حوار في ظل هدم المساجد والحسينيات والإعلام يشتم المذهب والمقدسات وينال من الأئمة المعصومين عليهم السلام؟!

كيف يتم الحوار والأطباء والمعلمين والممرضين والمحامين قيد الأسر ووراء القضبان؟!

كيف يتم الحوار والحكم الجائر وإعلامه يوصف الشعب وشبابه ورموزه وقياداته بالمخربين والدخلاء والعملاء وقد جردوا الشعب من وطنيته وأصبح الذي جاء عبر القرصنة البحرية وإحتل البحرين صاحب البلد وأصبح المجنس صاحب إبن البلاد بينما أصحاب وأبناء البلاد الأصليين أصبحوا هم غرباء عن هذا الوطن ؟!

ولو كان الحكم يريد حوار جاد ومثمر لأطلق سراح المعتقلين السياسيين والناشطين الحقوقيين وبيض السجون وقبل بما تطرحه  القوى السياسية من مطالب كانت قد طرحتها في إنتفاضة التسعينات وخلال التسع سنوات مضت بعد الإنقلاب على الدستور وإدارة البلاد عبر ملكية شمولية مطلقة؟!

فلو كان الحكم جاد في الحوار لخلص الشعب من أزمته ومحنته وطالب بخروج قوات الإحتلال وأطلق الحريات السياسية وحاكم المتورطين في جرائم القتل والتعذيب

ولكن كما كانت مبادرة الحوار الأولى كذب وتسويف ومماطلة ومضيعة للوقات ، فإن هذه المبادرة هي الأخرى مبادرة عقيمة وقد ولدت ميتة وكما قلنا فقد تخمض الجبل فولد فأرا ، ولكن العجب العجاب أن الوفاق مرة أخرى صدقت وقامت بإقناع جماهيرها في الداخل وحلفائها في الخارج بمصداقية تصريحات الحكم الخليفي المعروف بالكذب والدجل ونقض العهود والمواثيق ، وسعت وبكل ما تملك من قوة بأن تدفع بعملية الحوار مع الحكم إلى الأمام ، ووقفت أمام الجماهير الثورية الغاضية المطالبة بإسقاط النظام التي قالت عنها أنها أفسدت عليها رأيها ، وأن شعاراتها كانت فوق مستوى المطالب المعقولة وهو قيام الملكية الدستورية.

ومنذ بداية تفجر الثورة والتي إستمرت لأكثر من أربعة أشهر أو أكثر لا زال بعض مؤيدي الوفاق في تيارها وبعض المحسوب عليها والمؤيدين لها من رجال الدين في الداخل والخارج يحاولون وبكل ما أوتوا من قوة التشكيك في قدرة الشعب على إسقاط الحكم الخليفي ، ويحاول بعضهم ممارسة الضغوط على من يدافع عن مشروع المعارضة وتيار الممانعة في إسقاط النظام ، وإن هذا يخالف وجهة نظر الوفاق ومن يدعمها ومن يعطي الشرعية لها ، وإنكم لا تستطيعون إسقاط النظام وإن عليكم أن لا تخالفوا هذا النهج ومن يدعو إليه ، وكأن أنصار الوفاق في الداخل والخارج هم أوصياء على الناس وعلى طريقة تفكيرهم وأن ليس من حقهم إنتخاب طريقهم ومشروعهم السياسي ، بل أن عليهم إتباع الوفاق ومن يؤيدها وأن هذا الخط هو الخط الصحيح وأن رموزها هم أصحاب الشرعية فقط.

ولذلك وبعد أن وصلت الوفاق ورموزها ومن كان يؤيدها إلى طريق مسدود مع الحكم الخليفي وعرفوا غدر السلطة الخليفية لهم وللغالبية من أبناء الطائفة الشيعية وقوى المعارضة ، وأن الحوار كان مجرد إلهاء للشعب ولم يكن الحكم جادا في إيجاد مخرجا للأزمة وتحقيق الإصلاحات التي يطالب بها الشعب ، فنتمنى أن تتجاوز الوفاق وأنصارها هذه المرحلة وأن لا يمارس أنصارها ضغوط سياسية على بعض العلماء والوجهاء والشخصيات السياسية الفاعلة ، وأبناء الشعب الذين يختلفون معهم في المشروع السياسي والرؤية ، وأن نبتعد عن حالة الحزبية والتهميش والإقصاء والتسقيط التي كان ولا يزال يعمد إليها الحكم الخليفي في محاربة معارضيه السياسيين.

إن الساحة السياسية في البحرين ليست حكرا على مرجعية دون أخرى ، وليست حكرا على قيادة دينية وسياسية دون أخرى ، ولا يمكن تهميش أو إقصاء الآخرين ودعوتهم إلى الإلتفاف حول مرجعية قيادية ، والشارع البحريني ينتمي إلى مرجعيات دينية وسياسية ولابد أن نؤمن بحالة التعددية المرجعية والسياسية وأن لا نفرض قيادة معينة بالقوة على الشعب بينما مختلف شرائح الشعب تسترشد بقيادات ورموز ميدانية وقيادات ورموز روحية.

إننا بحاجة إلى توحيد كل الطاقات في بوتقة واحدة ، وأن نسعى إلى توحيد كل الإنتماءات الدينية والمرجعية والسياسية من أجل أهداف سياسية موحدة وأن تكون هناك إستراتيجية واضحة المعالم نتمحور حولها للوصول إلى الهدف المنشود حتى ولو إختلفنا في التكتيك ، ومن الموسف أن القوى السياسية المعارضة وشباب ثورة 14 فبراير وجمعية الوفاق متفقين في التكتيك ومختلفين في الإستراتيجية ، فبينما خيار المعارضة وثوار 14 فبراير هو إسقاط النظام ، فإن خيار جمعية الوفاق هو الملكية الدستورية بوجود الأسرة الخليفية وشرعيتها ، ولذلك لابد من تذليل العقبات وتذويب الخلافات والتباينات والإتفاق على مجموعة توافقات سياسية وتبادل أدوار لكي نصل إلى هذا الهدف.

إننا بحاجة اليوم وبعد أن عرفنا غدر السلطة بالجمعيات السياسية والشعب وقوى المعارضة الرئسية التي حكمت عليهم السلطة بأحكام قاسية أن نتلاحكم أكثر فأكثر وأن نؤجل خلافاتنا الحزبية والسياسية والمرجعية وأن نعمل جاهدين من أجل توحيد الصف والإتفاق على المشروع السياسي لكافة أطياف المعارضة من أجل إفشال مؤامرة حوار التوافق الوطني التي تهمش قوى المعارضة الرئسية والأغلبية الشيعية بإعطاء الوفاق وهي جمعية سياسية رسمية 5 مقاعد من بين 300 مقعدا سيشاركوا في المؤتمر ، وكأن السلطة تريد أن تبعث رسالة الى أبناء الطائفة الشيعية بأنكم أقلية في مقابل الطائفة السنية التي أصبحت أكثرية بفضل التجنيس السياسي لأكثر من 400 ألف مجنس جاؤا من مختلف أصقاع الأرض ليشاركوا في قمع الشعب والمشاركة في الإنتخابات البلدية والبرلمانية وليغيروا الخارطة الديموغرافية للبلاد.

وبعد أن وصل الحكم إلى الغاية عبر الإستفادة من الوفاق كجسر عبور لمقاصده الخبيثة قام بعد أن حكم على قادة المعارضة بأحكام ما بين المؤبد وخمسة عشر عاما وخمس سنوات ، بتهميش وإقصاء الوفاق فإما أن تشارك بحصتها أو أن لا تشارك.

إن ثورة 14 فبراير برهنت على تماسك الشعب ووحدته الوطنية سنة وشيعة ، وإن شعار:"إخوان سنة وشيعة هذا البلد ما نبيعه" قد دوى في دوار اللؤلؤة (ميدان الشهداء) وفي المسيرات والمظاهرات والإعتصامات ، وسيبقى هذا الشعار وهذا التماسك الوطني قويا وثابتا لكي نفشل سياسة الحكم الخليفي في تأجيج الفتنة الطائفية ولكي نقف معا سنة وشيعة أمام مؤامرة وسياسة التجنيس السياسي التي دمرت ولا زالت تدمر البحرين وأدخلتنا في نفق مظلم لا يحمد عقباه.

وقبل البدء في مؤتمر الحوار ستحاكم السلطة بقية رموز وقادة المعارضة المتمثل في تيار العمل الإسلامي يوم الثلاثاء 28 حزيران/يونيو الجاري لتمارس ضغوط سياسية جديدة وعملية إبتزاز على بقية الرموز ومحاكمتهم بأحكام قاسية من أجل المراهنة على القبول بمشروعها في الإصلاح السياسي السطحي.

ونحن نتساءل هل يعقل أن شعبنا وبعد مرور كل عشر سنوات وعندما يفجر ثورة وإنتفاضة يذهب مرة أخرى لصناديق الإستفتاء ليعطي الشرعية للحكم الخليفي ؟! وقد سفكت دماء رجاله ونسائه وشبابه وأطفاله وقدم الشهداء والجرحى والتضحيات الجسام ،وتمارس السلطة مرة أخرى أبشع أنواع التهميش والإقصاء وتتعالى وتتكبر على الشعب وتطالبه هذه الأيام بأن يتحاور مع خليفة الظهراني رئيس مجلس النواب ، وهل يعقل أن تتحاور المعارضة مع من هو ملكي أكثر من الملك نفسه؟!

لذلك نتمنى من أخوتنا في الوفاق وتيارها ومناصريها من رجال الدين وغيرهم ومن يطمئن بالسلطة بأن يرجعوا إلى صوابهم ويرجعوا إلى الشارع الذي صعد من وتيرة المعارضة والمقاومة المدنية وأن تتلاحم قوى المعارضة وجهود رجال الدين والعلماء ويتفقوا على مجلس تنسيقي لكي يحددوا المطالب ويتحركوا سياسيا بإستراتيجية واضحة المعالم داخليا وعالميا ، على الصعيد الداخلي والإقليمي والدولي لكي نفشل مشروع الحوار الكاذب ونحقق إنتصارات لشعبنا في إصلاحات سياسية جذرية ترتقي لمستوى طموحات شعبنا العظيم.

إن شعبنا الذي تحمل كل هذه المصائب والألآم وقدم التضحيات والشهداء والمئات من الجرحى وهتكت أعراضه وحرماته وهدمت مساجده وحسينياته ومقدساته وحرق كتابه ومصحفه الشريف وأرتكبت بحقه أبشع الجرائم والمجازر يطالبنا اليوم قبل الغد أن نوحد صفوفنا وجهودنا ونتحد من أجل إسقاط الحكم الديكتاتوري الغاشم وإن تتكاتف الجهود من أجل تقديم رموز الحكم الخليفي لمحاكمات عادلة في المحاكم الجنائية الدولية لينالوا جزاءهم العادل ويقام بحقهم القصاص العادل على ما إرتكبوه من جرائم حرب ضد الإنسانية.
+ نوشته شده در  جمعه هفتم مرداد 1390ساعت 10:52  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

شعب البحرين يستغيث نزيل مطامير سجون هارون

جميل ظاهري
شبکة تابناک الأخبارية: تطورات الاحداث المأساوية التي تشهدها البحرين من قمع وعنف وظلامة وقبضة حديدة والاصرار على رفض الآخر وفرض الطغيان والجبروت على شعب أعزل لا ذنب له سوى مطالبته بحقوقه المشروعة في العدالة والاحترام والعيش السليم والحرية تعيد للذاكرة وتؤكد لكل من يتتبع التأريخ بأن "الملك عقيم.. ولامقدسات عند صاحبه حتى الكعبة!"

اصدار المحكمة العسكرية لنظام آل خليفة الطائفي بالسجن المؤبد للعديد من كبار رموز المعارضة البحرينية من وجهاء ومفكري وعلماء الشيعة والحكم على عشرات الآخرين بالسجن لفترات مختلفة باتهامات واهية وهزيلة، تنبيه وتذكرة لكل غافل أو متغافل من أن الطغاة على أشكالهم يقعون مهما طال الزمن ومهما اختلفت الظروف والبلدان وأن سيرتهم الذاتية ومسيرتهم السلطوية منبثقة من منهج شيطاني واحد لا اختلاف فيه أبداً.

وفيما يعيش ابناء الامة الاسلامية ذكرى استشهاد الامام موسى بن جعفر الكاظم عليه السلام نزيل سجون الطاغية العباسي "هارون الرشيد" والتي تصادف اليوم الخامس والعشرين من شهر رجب المرجب ، يترنح آل خليفة الفراعنة على مسند السلطة باصدارهم الاحكام الجائرة ضد اتباع ذلك الامام الهمام والطريق الوضاء للهداية البشرية على مر العصور لا ذنب لهم سوى حبهم وولائهم لأئمة أهل البيت (ع) وانتهاجهم مدرستهم الصراط المستقيم في رفض الظلم والطغيان والجبروت والذل والعبودية لغير الله سبحانه وتعالى.

ومنذ أكثر من أربعة أشهر والشعب البحريني المظلوم والأبي يعيش حياة قاسية وحصاراً اعلامياً وسياسياً واقتصادياً كبيراً بسبب مطالبته بالاصلاح السياسي على اساس اسلامي ذلك الذي وعد به ما يسمى ب"ملك البلاد الشيخ حمد" منذ أكثر من عشر سنوات وقطع العهد على نفسه في تنفيذه ، ذلك الوعد الذي يذكرنا بالحوار الذي دار بين الطاغية "هارون الرشيد" وولده "المأمون العباسي" بعد استضافة الأول للامام موسى الطاكم (ع) في احدى الايام في قصره ببغداد .

يروي المأمون " كنت أجالس أبي هارون في مجلسه ، فدخل علينا الامام موسى الكاظم (ع) وكنت حينها لا اعرفه وقد شاهدت اضطراب أبي وقيامه من مكانه ليأخذ الامام الكاظم (ع) بكل احترام الى حجرته الخاصة ، وبعد ساعة خرجا معاً وعندها احتضن أبي هارون الامام الكاظم (ع) وقبله وأمرني وأخي وبقية الحاشية الى مشايعة الامام موسى الكاظم (ع) بكل احترام حتى منزله ، ففعلنا . وعندما سألت والدي عن الرجل ، فقال هارون : أنه الأعلم والأليق بالخلافة ، انه الرجل الذي ينبغي أن يجلس على كرسي خلافة رسول الله صلى الله عليه وآله أنه أحد أولاد الرسول محمد (ص) ، فقلت له : فلماذا لا تسلمها له يا والدي؟ فالتف الي بشدة وقد تغير لونه وقال : لو علمت بمنافستك لي فيه لآخذ الذي فيه عيناك . ثم سحب سيفه من غمده عالياً وقال : "الملك عقيم".

وهذا ليس أول من قالها فقد قالها من قبله قادة بني أمية وبصورة أوسع وأكثر عنفاً وقمعاً كما يروي لنا التأريخ حسب كتب كبار محققي وعلماء العامة بخصوص كيفية هدم الكعبة واسباحة الاعراض والنفوس وسفك الدماء وارتكاب المجازر البشعة التي يندى لها جبين كل مسلم غيور على يد يزيد بن معاوية ومن بعده مروان بن الحكم بمحاصرة الكعبة وهدمها ومن ثم تدمير المدينة واستباحتها عامي 64 و73 للهجرة ، ومعنى ذلك أن "تنفيذ أوامر يزيد طاعة لولي الأمر" ، ورغم أن للكعبة حرمة و لدماء المسلمين ايضاَ بمن فيهم أهل البيت عليهم السلام ، ولكن يبدو أن الطاعة مقدمة شرعاً على الحرمة ! فهذا هو ما يسمونه ب "فقه الاسلام " الذي ابتدعه علماء البلاط الأموي والعباسي في تلك العصور وامتدت جذوره حتى عصرنا الحاضر ليظهر قبل عقود ليست بطويلة بمظهر "وهابي وسلفي" ، ومعناه أنه تجب طاعة المخلوق حتى في معصية الخالق ، واستباحة المقدسات !.

هذه السياسة قائمة في وقتنا الحاضر في اغلب البلدان العربية "الاسلامية" وحكامها قائمون على هذا المنهج المزيف والمنحط والانحرافي ، فيما أخذت تتعالى صرخات الاغاثة من هذا البلد وذاك خاصة من دول مجلس التعاون تلك الامارات الصغيرة التي أوجدها الاستعمار رغبة في تحقيق اهدافه ومسار مصالحه ومنافعه القومية في نهب ثروت المسلمين واستباحة دمائهم واعراضهم تحت يافطات براقة وجذابة .

فكما فعل الطاغية "هارون" مع الامام موسى بن جعفر الكاظم (ع) عندما أودعه في مطامير السجون المظلمة طيلة أكثر من 14 عاماً على اختلاف الروايات رغم وقوفه على استحقاقه خلافة الرسول (ص) وانه أولى منه في هداية الأمة وادارة شؤونها ومن ثم دس اليه السم القاتل عن طريق الرطب على يد أحد جلاوزية "السندي بن شاهق" في السجن ومن ثم ذبح الدين من أجل كرسي الخلافة ورمى بجسد الامامة الطاهر على جسر بغداد في صبيحة يوم الخامس والعشرين من شهر رجب المرجب عام 183 للهجرة والمنادي ينادي عليها .."هذا امام الرافضة هذا موسى بن جعفر الذي زعم الرافضة انه لا يموت .." . وما نسمعه كل يوم من خبر استشهاد احد ابناء الشعب البحريني المظلوم في قعر معتقلات آل خليفة الجناة أو بعد خروجه بيوم أو يومين جراء التعذيب ودس السم اليه هو امتداد لذلك الظلم التأريخي وهو ايضاً من أجل التشبث بكرسي السلطة.

ونحن واثقون ان البحرينيين قد استلهموا الصبر والصمود والمقاومة والتضحية والاباء من الأئمة الاطهار عليهم السلام ومدرستهم المباركة لكنهم يستصرخون الضمائر الحية لنجدتهم ومساعدتهم ويستغيثون امامهم موسى الكاظم عليه السلام مدرسة الصبر والأستقامة في ذكرى استشهاده الاليمة مؤكدين عزمهم مواصلة المسيرة حتى تحقيق الاهداف المشروعة واسقاط الطغاة بالصبر والصمود والاستقامة كما سقط طغاة بني أمية وبني العباس ومن قبلهم ومن بعدهم ولم يبق لهم ذكر يذكر، فيما تعلو مراقد أئمتهم الميامين من أبناء الرسول (ص) شامخة حتى عنان السماء وتستضيف ملايين المسلمين يومياً وذكرهم يعلو المنابر في وقت ليس هناك ما يذكر لمعاوية ويزيد وأين هارون والمأمون ومن قبلهم ومن بعدهم من الطغاة والجناة.. وكما جاء في محكم كتابه العزيز"ويمكرون ويمكر الله والله خير الماكرين"و"اليس الصبح قريب".
+ نوشته شده در  جمعه هفتم مرداد 1390ساعت 10:51  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

درخواست مردم بحرین از قوای نظامی ایران

درخواست مردم بحرین از قوای نظامی ایران

مردم بحرین که به وحشیانه ترین شکل ممکن به دست مزدوران رژیم آل خلیفه سرکوب می‌شوند، از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران درخواست کردند تنگه هرمز را به روی رژیم بحرین مسدود کند.


به گزارش مشرق، فعالان اینترنتی بحرینی در نظرسنجی ها و مطالب خود طی روزهای اخیر با تأکید بر ضرورت دفاع عملی از مردم مظلوم این کشور توسط آزادیخواهان جهان، با بیان اینکه ملت بحرین خواهان آن است که جمهوری اسلامی ایران به عنوان برترین حامی مظلومان جهان، صرفاً به محکوم کردن لفظی تجاوزها و تعدی‌های رژیم آل خلیفه در تخریب مساجد و اماکن مقدس و سرکوب و بازداشت و شکنجه این ملت در رسانه‌ها اکتفا نکند،‌ خواستار اقدام عملی جهت حمایت از ملت بی‌دفاع بحرین شدند.


در این درخواست آمده است: ملت مظلوم بحرین از جمهوری اسلامی ایران می خواهد، تنها برای یک هفته تنگه استراتژیک هرمز را بر روی رفت و آمد کشتی‌های بحرینی ببندد تا ظرف این مدت شاهد فروپاشی و سقوط اقتصاد بحرین و تمام کشورهای عرب حوزه خلیج فارس باشد.


این درخواست در ادامه می‌افزاید: از آنجا که تنگه هرمز، گلوگاه استراتژیک و حیاتی عبور کشتی‌های تجاری و بازرگانی کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و بحرین است، بستن آن به روی این کشورها و رژیم آل خلیفه می‌تواند، اهرم فشاری بر روی رژیم بحرین تشکیل دهد و عبور کشتی‌های این رژیم از این تنگه را منوط به بیرون نمودن نیروهای سپر جزیره از این کشور و آزادی زندانیان بی‌گناه و عدم تعرض به اماکن مقدس و تحقق خواسته‌های برحق ملت مظلوم بحرین نماید.


در این درخواست تأکید شده است: بی‌شک این اقدام جمهوری اسلامی ایران نه تنها رژیم بحرین که آمریکا و انگلیس را نیز تحت فشار قرار خواهد داد، چون آنها نیز درخواهند یافت که بسته شدن این تنگه استراتژیک به منافع آنها در منطقه چه ضرباتی وارد می‌کند.

http://mouood.org

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم خرداد 1390ساعت 11:48  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

نقش غرب در جریان انقلاب بحرین

نقش غرب در جریان انقلاب بحرین

    بیداری رخ داده در جهان اسلام از جمله امور و حوادثی است که ظهور و بروز آن چندان دور از انتظار نبود. به خصوص با توجه به نگرش تکاملی که در فلسفه تاریخ اسلامی مطرح است، غلبه حق بر باطل دیر یا زود صورت می‌گرفت و به نظر می‌آید حرکت‌های صورت گرفته در جهان اسلامی مصداقی بر این گزاره و اصل فلسفه تاریخ باشد. البته اگر مردم و نخبگان این کشورها به این رسالت تاریخی خود آگاه بوده مانع از انحراف شوند. در این میان تنها به مسائل مطرح در خصوص بحرین و دلائل حساسیت بالای آن در چند گزاره کلی خواهیم پرداخت؛

1) موقعیت استراتژیکی و جغرافیایی بحرین؛
بحرین همان‌گونه که شاید بیشتر ما و شما از آن اطلاع داریم بخشی از خاک کشورمان ایران بوده است که در اثر بی‌کفایتی سیاست‌مداران دوران پهلوی حدود سال 1350 با دخالت انگلستان از ایران جدا شد و از این حیث ایران و بحرین دارای اشتراکات فراوانی در فرهنگ هستند. موقعیت این کشور در منطقه حساس خاورمیانه یعنی حوزه خلیج فارس که در تمامی رویکردهای استراتژیک حوزه و منطقه‌ای حساس به شمار می‌آید. بنابراین هرگونه تحول و تغییر در آن، بازتاب وسیع بین‌المللی خواهد داشت. این کشور به دلیل وابستگی حاکمان آن به قدرت‌های استعماری، به عنوان یکی از اصلی‌ترین پایگاه‌هایی نظامی کشورهای غربی به خصوص آمریکا مورد توجه بوده است از این حیث نیز هرگونه رخداد آن به منزله تزلزل در یکی از پایگاه‌های نظامی مهم و اساسی کشور آمریکا خواهد بود.

2) منابع سرشار مادی و انرژی موجود در آن؛
این موضوع با دو جهت عمده در بحرین قابل بررسی است،‌یکی منابع گازی و نفتی این کشور و دیگر بازار فروش بالای آن برای کارخانه‌های بزرگ غربی در زمینه محصولات مصرفی و نیز صنایع نظامی. همان‌گونه که اطلاع دارید، منابع انرژی در جهان امروز یکی از مهمترین موضوعات است. اگر کشوری بتواند بر این ذخایر دسترسی مناسبی داشته باشد منابع قدرت آن تا حدی تثبیت خواهد شد. از این رو کشورهای فاقد این منابع می‌کوشند تا حد امکان رخداد ناخوشایندی در مناطق نفوذ ایشان که دارای این ذخایر هستند رخ ندهد. در کنار این امر عنوان دوم یعنی بازار فروش کالاهای مصرفی و نظامی نیز جایگاه خاص خود را دارد.

3) دیگر این‌که تحولات مثبت در این کشور به معنی از دست رفتن یکی از متحدان غرب و به خصوص اسرائیل در منطقه حساس خاورمیانه بوده و موجب می‌شود حلقه‌های نفوذ اسرائیل در منطقه هرچه بیشتر محدود گردد.

این سه محور نشان می‌دهد تحولات این کشور شاید از جهاتی متفاوت از دیگر تحولات رخ داده در جهان اسلام باشد. لاجرم مقابله‌های صورت گرفته در برابر آن نیز همان‌گونه که مشاهده می‌شود متفاوت از دیگر تحولات است. لشگرکشی دیگر کشورها، حمایت مستقیم و بی‌حد آمریکا از نظام حاکم و نسل‌کشی‌های صورت گرفته و ... همه و همه نشان از تأثیرات مثبت و بالای تحولات بحرین در عرصه بین‌المللی است.
اما وظیفه ما در قبال این تحولات و نیز مقابله‌های صورت گرفته چگونه است؟
شناخت وظیفه در این زمینه نیازمند شناخت دقیق تحولات سیاسی و تاریخی این منطقه است. عدم شناخت زیربناهای تاریخی مسائل موجب می‌شود برخی موضع‌گیری‌های نامناسب صورت گرفته که زمینه از میان رفتن اهداف عالی را فراهم کند. از این رو به نظر می‌آید مداخله و حضور فیزیکی نتواند موجبات یاری را برای قیام مردم بحرین فراهم کند و برعکس ممکن است بهانه بیشتری را برای سرکوب جریان انقلابی به دست حکام و مخالفان دهد. و شاید حمایت های سیاسی، فرهنگی و معنوی از این حرکت و نیز برجسته کردن تحولات آن در مجامع بین‌المللی و منطقه‌ای بیشتر بتواند در راستای دستیابی به اهداف این قیام اثرگذار باشد

http://mazloomiat.persianblog.ir/


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم خرداد 1390ساعت 11:45  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

درخواست ملت ایران از سران قوا

 

بسم الله الرحمن الرحيم

درخواست ملت ایران از سران قوا

رهبر معظم انقلاب و فرماندهی کل قوا  ، روساي گرامي قواي سه گانه ، نمایندگان بزرگوار مجلس شورای اسلامی  و ساير اركان نظام جمهوري اسلامي ايران

با سلام و آرزوی سلامت و سعادت

نيك می دانید بحرین تا سال 1349 جزئی از سرزمین ما و استان چهاردهم ایران بود و نيز مي دانيد جدایی بحرین از ایران در این سال فقط به خاطر ضعف و کوتاه آمدن شاه خودكامه و دولت بي كفايت و مجلس ناتوان آن زمان در برابر توطئه انگلیسی ها رخ داد و باز هم مي دانيد جدایی بحرین تنها با يك نظرسنجی ساختگی از سوي سازمان ملل ( و نه يك همه پرسي عادلانه از مردم بحرين ) و با مصوبه مجلسي انجام شد كه هرگز نمايندگان آن مجلس نماينده راستين مردم نبودند و مي دانيد با همه سخت گیری ها و تنگ نظری های حکومت تحمیلی و خودخوانده بحرین هنوز گروه زیادی از مردم آنجا فارسی زبان و بیشتر مردم آن دیار مانند ملت ايران ، پيرو مكتب اهل بيت و شیعه هستند

در طول 41 سال گذشته که بحرین از ایران جدا شد ، مردم بیگناه و مظلوم آن سرزمین ايراني ، هیچ گاه از حقوق و آزادی های طبیعی يك  انسان آزاده بهره مند نبوده ، و همواره سیاست های تنگ نظرانه رژيم آل خليفه ، گذشته ی ایرانی و  آداب و رسوم و دین و آیین آنها را مورد تحقیر و سرکوب قرار داده است

حاکمان خود خوانده بحرين كه با تزوير استعمار پير بريتانيا بر مردم آنجا تسلط یافته اند بحرینی نيستند و با آن ملت بیگانه و غریبه اند . از اين رو همیشه در پی تغییر هویت و بافت جمعیتی ، نژادی و مذهبی  مردمي بوده و هستند که : علیرغم همه سخت گیری ها بسیاری از آنان ایرانی تبار ، دوستدار ایران ، فارسی زبان و  دارای اشتراک مذهبی با ملت ایران و پیرو مذهب اهل بیت هستند .

اینک این ملت برای دستیابی به بدیهی ترین و  اولیه ترین حقوق خود به پاخاسته و پيروزي قيام اين ملت با آن ويژگي ها آرزوي ملت ايران است و بي گمان موقعيت تشيع و نظام اسلامي ما را در منطقه بالا مي برد . از اين روست كه رژيم آل سعود براي پيش گيري از پيروزي اين خيزش مردمي ، واكنش مستقيم نشان داده و مي دانيد آل سعود و آل خليفه در بحرين چه مي كنند .

رژیم خودخوانده و تحمیلی آل خلیفه ، با کمک ارباب جنایتکار خود (آل سعود) مردم بحرين را به خاک و خون می کشد ، نمادهای ملی و دینی و مساجد و حسینیه ها ی شان را ویران می نماید . بانوان نجیب و شریفش را هتک حرمت نموده و همچون لشکر یزید ، از هیچ جنایتی در حق پیروان حسین (ع) کوتاهی نمی کند.

انتظار همگان از جمهوري اسلامی ایران اين است كه با توجه به وظیفه ذاتی خود در حمایت از هر ایرانی تباری که در  هر جای جهان زندگی می کند ،‌ و با توجه به وظیفه بديهي پاسداری از مکتب تابناک اهل بیت ، در برابر ستم به ایرانیان و شیعیان ساکت ننشیند و تنها به محکومیت لفظی و حركات ديپلماتيك بسنده نکند ، بلکه  با پیدا کردن راهي راهگشا از مردم بیگناه بحرین دفاع کند.

دیر زمانی از جدایی دردآور بحرین نگذشته است . جدايي كه با نقشه موذیانه روباه پیر استعمار (انگليس) براي محروم كردن ايرانيان از حقوقشان ، با نقش آفرینی شاه خودكامه ، با صحنه سازی نظرسنجی دروغین (و نه همه پرسي واقعي از مردم بحرين) و با خوش رقصی نمایندگان غير واقعي مجلس شوراي ملي در سال 1349 انجام شد و به راحتي مي توان به چنين فرايندي اشکالات فراوانی وارد نمود .

از آنجا كه نمايندگان آن مجلس ، نماينده واقعي مردم ايران نبوده اند و از آنجا كه نظر سنجي انجام شده ، يك همه پرسي واقعي نبوده ،‌ ملت ايران خواهان بازگشت به شرايط پيش از سال 1349 مي باشد و آن قانون تقسيمات كشوري را به رسميت مي شناسد كه بحرين را استان چهاردهم ايران مي دانست .

بر اين اساس بهترين راهكار چيزي جز رد نتیجه نظر خواهی فرمایشی سازمان ملل (درباره استقلال بحرين) ،‌لغو مصوبه مجلس شورای ملی در سال 1349 و بازگشت به شرايط پيش از آن مصوبه نمي باشد ، در آن صورت است كه ما بحرين را جزئي از سرزمين مان دانسته و مجازيم از همه توان مادي و معنوي خود براي ياري مردم آنجا استفاده كنيم.

از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و ساير اركان نظام جمهوري اسلامي مي خواهيم به اين خواست امضا كنندگان نامه (كه از همه سليقه ها و گروههاي ملت ايران هستند) توجه كرده و در اقدامی بزرگ و تاریخی مصوبه سال 1349 مجلس شوراي ملي را باطل اعلام نمايند .

ما از شما می خواهیم به عنوان بهترین راه ، جهت برون رفت از حالتی که دست ما را در یاری مردم بیگناه بحرین بسته است ، علاوه بر لغو مصوبه مجلس شورای ملی در سال 1349 ،‌ نتیجه نظر خواهی فرمایشی  سازمان ملل (درباره استقلال بحرین) را ناپذيرفتني اعلام كرده و به وضعيت پيش از سال 1349 بازگرديد

در آن صورت مي توان تلاشی را آغاز کرد و از همه امکانات و توان مادی و معنوی ، براي كمك به مردمي كه از اين پس آنان را هموطن و تبعه ايران مي دانيم استفاده نموده  و بتوان از راهي كه مطابق موازين بين المللي است به اخراج نیروهای اشغالگر سعودي ، بیرون راندن عوامل دولت خود خوانده و ایران ستیز آل خلیفه و رهايي مردم بحرين از این بیداد شوم پرداخت .

پس از آن این خود ملت بحرین خواهند بود که آینده خود را در یک همه پرسی عادلانه تعیین خواهند نمود که اگر خودشان بخواهند نتیجه آن می تواند بازگشت دوباره بحرین به سرزمین راستین خود ، ايران باشد.

 با سپاس و احترام فراوان

جنبش ايرانيان براي رهايي بحرين

 http://www.haminemrooz.ir/name.htm

 

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 20:10  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

سقوط نظام ال سعود وال خليفه امر مؤكد

 
 
آية الله نوري همداني:
وشدد سماحته علي ان سقوط ال سعود وال خليفه امر مؤكد رغم الدعم الاستكبار والغرب لهم الپي قد يؤخر سقوطهم مده من الزمن لان حكام الاستبداد في المنطقه يخشون الصحوه الاسلاميه التي قد ينجم عنها تحول ايجاد حكم علي شاكله ما حدث في ايران .
شبکة تابناک الأخبارية: استنكر احد مراجع التقليد قيام من يعتبرون انفسم خدام الحرمين الشريفين بتجهيز الجيوش لقمع الموالين لاهل البيت (ع).

وتحدث اية الله حسين نوري همداني يوم امس خلال لقائه اعضاء قافلة التضامن مع الشعب البحريني مشيرا الي الصحوه الاسلاميه بالهام من الثوره الاسلاميه في ايران .

واستنكر سماحته الجرائم التي يرتكبها ال سعود وال خليفه في ظل صمت منظمات حقوق الانسان في الوقت الذي تقوم فيه محكمه العدل الدوليه في لاهاي فانها تعطي الحق الي نظام خليفه ما يعني ان علي المسلمين ايجاد محكمه خاصه بهم .

واكد سماحة الشيخ نوري همداني علي اهميه ان يقوم المسلمون جميعا بدعم المظلومين انطلاقا من الحديث الذي يقول من استمع الي صوت _ ياللمسلمين ولم ينقذه فليس من المسلمين - .

وشدد سماحته علي ان سقوط ال سعود وال خليفه امر مؤكد رغم الدعم الاستكبار والغرب لهم الپي قد يؤخر سقوطهم مده من الزمن لان حكام الاستبداد في المنطقه يخشون الصحوه الاسلاميه التي قد ينجم عنها تحول ايجاد حكم علي شاكله ما حدث في ايران .

وتحث سماحه المرجع نوري همداني الي الوضع الذي يبعث علي الاسف في البحرين بقوله علي الشعب البحريني ان يعلم جيدا اننا نقف الي جانبه ونحن نفخر بهذا الدعم .
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1390ساعت 8:41  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

بحرین کربلای منطقه

بحرین کربلای منطقه

 

شبکه شوش _ روح الله پورطالب

Pourtaleb@persiangulfstudies.com

پژوهشگر ارشد مطالعات خاور میانه و خلیج فارس

 با  انتشار خبر مرگ اسامه بن لادن توسط  باراك اوباما ريس جمهور ايلات متحده اين خبر تيتر اول تمام رسانه هاي جهان قرار گرفت اين موضوع تا جايي پيش رفت كه برخي رسانه ها عكسهاي منتشر شده از اسامه بن لادن را فتوشاپي مي دانند و برخي ديگر مي گفتند كه اخبار منتشر شده به مناسبت كشته شدن بن لادن دروغ بوده است.

سخنگوي وزارت امور خارجه كشورمان اين مبحث را با اين جمله شروع كردند كه بعد از كشته شدن بن لادن توسط نيروهاي آمريكايي ، نيروهاي ايالات متحده بايد منطقه را ترك كنند!

در اينجا يك سوال مطرح مي شود كه چرا آمريكا در حالي كه منطقه خاورميانه اوضاع مناسبي ندارد اين خبر را مطرح مي كند؟‌

دخالت آمريكا در اوضاع سياسي كشورهاي منطقه بر هيچ كس پوشيده نيست ، بحرين كه در اين روزها به كربلاي منطقه تبديل شده محل قرار گرفتن ناوگان پنجم آمريكا است، آيا انتشار اين خبر در همچين زماني كه شيعيان بحرين توسط نيروهاي آل خليفه و نيروهاي وهابي عربستاني كشته مي شوند نشان از اين ندارد كه اين خبر فقط براي تشويش ازهان عمومي باشد، خبري كه بعد از 10 سال از واقعه 11 سپتامبر پخش مي شود، به گفته آمريكايي ها كه سازمان سياي اين كشور يكي از پرقدرت ترين سازمانهاي اطلاعاتي جهان مي باشد پس چرا بعد از 10 سال وقتي كه اوضاع منطقه نا آرام است خبر كشته شدن شخصي را مي دهد كه به گفته نيروهاي آمريكايي بزرگترين تروريست حال حاضر جهان مي باشد.

به هر حال اين خبر جز تشويش ازهان عمومي كاري از پيش نبرده  و اينكه حضور آمريكا را در منطقه از ذهن هاي مردم خاورميانه تاريك تر كند . اين نكته را هم بايد عرض كنيم كه آمريكا بايد هر چه سريعتر منطقه خاورميانه و به خصوص خليج فارس را ترك كند.

 

کربلاء البحرین

اکرم طلیس

شبکة تابناک الأخبارية: کان بعض "القادة" العرب یقتلون ضحیتهم تحت جنح اللیل و فی العتم، لکن هذه المرة کانت الجریمة فی وضح النهار وامام کامیرات الاعلام لذا کانت أکبر من الاحتواء المبرمج.

عندما حذَّر رئیس مجلس الوزراء الترکی السید رجب طیب اردوغان من کربلاء جدیدة فی البحرین. و کان یقصد المجزرة البشریة التی حصلت مع المواطنین البحرانیین الذین کانوا یطالبون اسوة بالجماهیر العربیة الاخرى بالحریة و الحقوق فکان الرد هو القتل، و القتل الواضح، القتل على الارصفة و فی الساحات و فی البیوت. وبعض صور تلک الجریمة، شاهدت صورة لأمین رسمی بحرینی یُطلق الرصاص من على مسافة متر و نصف فقط على وجه متظاهر مباشرة . صورة یجب ان تحتل المراتب الاولى فی المسابقات الدولیة للصورة. صورة مثل صورة الشهید محمد الدرة . و من الصنف نفسه و أخطر.

کان بعض "القادة" العرب یقتلون ضحیتهم تحت جنح اللیل و فی العتم، لکن هذه المرة کانت الجریمة فی وضح النهار وامام کامیرات الاعلام لذا کانت أکبر من الاحتواء المبرمج.

لم نسمع من القادة العرب کلمة فی قتل الشعب البحرینی ، لقد نسیت جماعات حقوق الانسان و حقوق الحیوان معاً مهمتهم عندما وصلت القضیة الى البحرین ، لأن البحرین مطبخ داخلی لیس الا، جریمة فی مطبخ البیت.

فی کل الاماکن التی تحصل فیها جرائم نتیجة بطش السلطة ، یکون للضحایا صور و أسماء و أهل و مجتمع و دولة الا فی البحرین، انک تبحث عن جریمة فی مکان یوجد فیه أکبر قاعدة عسکریة اطلسیة امیرکیة فی المنطقة. و السؤال ألم ینظر مسؤولوا تلک القواعد کیف یقتل المواطن البحرینی المتظاهر بسلمیة واضحة؟ لماذا هذه القوات لم تحرک ساکنا لماذا لم تمنع اصحاب السلطة من الفتک بالمواطنین ، فالمعارض اللیبی،  تذهب الیه طائرات الاطلسی کی تنقذه من براکین القذافی و حممه. بینما تتفرج عن قرب على مذبحة موصوفة لکن برأی القوات تلک یجب ان تمر الجریمة و کأنها لم تحصل جریمة معفاة من الجزاء.

لقد قال السید اردوغان کلامه، و هو مشکور علیه، لقد نبه العالم العربی على مغبة هذه المقتلة الجماعیة ز نبه فقط و لم یفعل مثله الى حاکم عربی لماذا یأتی الانصاف من مسلم ترکی ، و مسلم ایرانی ، و یأتی الظلم من المسلم العربی ، کل ما نطلبه ان یعلنوا ان الجریمة جریمة. لکن قبل عن مقایضة ، دول الخلیج تشرع الاجواء اللیبیة للحل الامیرکی او تسکت امیکا عن جریمة البحرین.

بینما البحرانیون یدفنون شهداءهم و یلملمون اشلاءهم عن الطرقات و الجدران و یضمضون جراحاتهم و یواسون اهالی العزاء بعزائهم و ینعون مفقودیهم و خسائرهم، و یعضون على الجرح الغائر من القریب اتاهم الدرس الاول من السعودیة ، دبابات و قوات عسکریة تطلق الرصاص" تنظف دوار اللؤلؤة فتصبغه بالدم القانی انه اصطفاف محمود و طبیعی .

و اتاهم الدرس الثانی من حلیف السعودیة الشیخ سعد الحریری لیعلن ان ما حل بکم یا اهل البحرین کان نتیجة " اصطفاف غیر مسؤول" و " الانتساب للمشروع الایرانی" فقط لأن مسؤولین ایرانیین سیاسیین و علمائیین و علماء دین استنکروا قتل البحرینیین، انه اصطفاف خطیر!!

ولم یفصح السید الحریری عن الخطوات التفصیلیة التی یقوم بها لازالة" التداعیات". سبحان الله العبارة نفسها"غیر مسؤول" غیر المبرر" انها من عائلة واحدة مع تلک العبارة التی قیلت ابان حرب تموز المجیدة انها "مغامرة غیر محسوبة"کل ذلک یأتی من مصدر مسؤول و محسوب و دقیق الحسابات.

اما الاصطفاف مع القومیة العربیة فهو حقیقة قومیة عربیة جدیدة ، لقد نقلت الحریریة القومیة من عروبة عبد الناصر الى عروبة فارس سعید و سمیر جعجع و امین الجمیل، فهنیئاً له و لهم بهذه العروبة المتصالحه تصطف مع شرق اوسط جدید یسیر هذه الایام بسرعة البرق!

کربلاء البحرین، کربلاء ستلاحق السلطة الملکیة و من قام بالمجازر کما لاحقت کربلاء العراق و الذین قاموا بها . لاحقتهم حتى حتوفهم. دماء القتیل تلاحق القاتل، و هذا امر ربانی انها سُنة الهیة.
 
کاتب ومحلل سیاسی لبنانی
عضو قیادی سابق فی حرکة امل ومستشار سابق فی حزب الله

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم اردیبهشت 1390ساعت 19:15  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

افشاگری محقق بحرینی در خصوص خاندان فاسد آل خلیفه

گفتگوی دو ساعته پایگاه 598 با محقق برجسته بحرین:

افشاگری محقق بحرینی در خصوص خاندان فاسد آل خلیفه

وقد هاجم آل خليفة الأسرة الحاكمة في أواخر القرن 17 بمساعدة انجلينز على البحرين ، وهيمنت عليها. بريطانيا لحماية مصالحها ، والحفاظ على سفنها قامت بالاعتماد على القراصنة ((ال خليفة))وكانوا الخيار الافضل... كانوا يعلمون ان هاولاء البدو خدم وعبيدا لهم ،ولهذا قدمت لهم الاسلحة وسلحتهم ، وجعلوهم حكاماً على البحرين ، وانهم كانوا يعلمون ان هاولاء العبيد ((ال خليفة))لا يملكون الشرعية اللازمة للحكم ، وسوف يتم الإطاحة بهم من دون مساعدة من بريطانيا ، ومن اجل الحفاظ على حكمهم سيقومون بخدمة مصالح برطانيا لاخر نفس يملكون

 خاندان آل خلیفه در اواخر قرن 17 با كمك انگلستان به بحرين هجوم كرده اند، و بر آن مسلط شده اند. انگليس براي حفظ منافع خود، و حفظ كشتي هاي خود بهترين چاره اعتماد به راهزنان ديد ... آنها مي دانستند كه بيابان نشينان بي فرهنگ بهترين نوكر خواهند بود، پس آنها را مسلح ساختند، و بر ملت بحرين حاكم كردند، آنها مي دانستند كه اين نوكران مشروعيت لازم براي حكومت را ندارند، و بدون كمك انگليس سرنگون خواهند شد، پس براي حفظ خود تا نفس آخر نوكر انگليس خواهند بود.

یکی از معضلات سیستم های خبری و اطلاع رسانی در داخل کشور ، فقر استفاده از محققین بومی کشورهای خارجی در تحلیل و بررسی اوضاع آن کشورها است.

 به طور مثال هم اکنون حجم عمده ی تحلیل هایی که در خصوص اوضاع منطقه و کشورهای مسلمان همسایه به انجام می پذیرد، تحلیل هایی درونی و بعضا غیردقیق است که ارتباط تنگاتنگ و نزدیکی با واقعیات و مطالبات مردم آن کشورها ندارد و یا ناقص و ضعیف بیان می گردد.

 عدم ارتباط مستقیم با خواص و محققان کشورهایی همچون بحرین و عدم دریافت نظرات ایشان، موجب شده است تا بررسی ها و ارایه ی نظرها در خصوص اوضاع و جریانات آن کشور، ضعیف و یا ناقص و نادرست باشد.

 سرویس خبری پایگاه 598 به منظور رفع این نقیصه و آشنایی بیشتر مردم با آن چه که در کشور شیعه نشین بحرین در جریان است، در مصاحبه با یکی از محققان شناخته شده ی بحرین که به انجام رسانیده، زمینه ای فراهم نمود تا حوادث جاری بحرین در ارتباط با ریشه ها و خاستگاه قیام های مردمی واکاوی گردیده و شرایط ملت بحرین و نوع ارتباط ایشان با رژیم حاکم با نگاهی نزدیک و بومی تر از آن چه در رسانه های داخلی کشور مطرح است بررسی گردد.

 میهمان این مصاحبه، آقای « ع.م » دارای تحصیلات عالیه دانشگاهی از یکی از کشورهای خارجی می باشند که از محققان برتر بحرین بوده و در برخی از حوزه های علمی، در جهان عرب شناخته شده هستند.

 ایشان در مصاحبه با خبرنگار ما، برخی جوانب مطرح نشده ی شرایط مردم بحرین را واکاوی نموده و با لایه برداری از برخی جزئیات جاری در مشی هیئت حاکمه، اطلاعات مفیدی را به محضر مردم ایران ارایه نمود که در دنباله ی متن، تقدیم حضور است .

 پایگاه خبری 598 به دلیل حفظ امنیت خانواده ی ایشان در مقابل واکنش های احتمالی حکومت بحرین، از ذکر مشخصات این محقق بزرگوار معذور است .

 - جناب آقای دكتر ..... با توجه به اقامتی که اخیراً در ایران داشتید، نقاط ضعف و قوت اخبار مربوط به بحرین را در رسانه های ایرانی چگونه ارزیابی می کنید و به منظور تقویت و بهبود جنبه های اطلاع رسانی اخبار بحرین در ایران چه موضوعات و یا راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟

 رسانه هاي ايراني، خصوصاً عربي مانند كانال العالم نقش غير قابل انكاري در پوشش اخبار بحرين داشته، هرچند كه زمان تخصيص يافته براي بحرين نسبتاً كم است، زيرا بهار انقلاب وبيداري كشورهاي عربي هر يك به اندازه اي وقت برنامه هاي اخباري را از آن خود مي سازد، اما با توجه به نزديكي بحرين با ايران و به جهت روابط عميق تر، كهن تر، وپايدارتر بين ملت شريف ايران و بحرين لازم است به مسائل بحرين بيشتر و بهتر پرداخته شود.

 بطور خلاصه، نقاط قوت رسانه هاي ايراني عبارتند از:

 آزادي بيشتر: رسانه هاي عربي حوزه خليج فارس (مانند الجزيره) كه در پوشش انقلاب هاي تونس ومصر، واكنون ليبي و يمن نقش عمده اي داشته اند، درباره بحرين هم با سوگیری، و بيشتر با ناديده گرفتن، و سكوت موضع گرفته اند. اين مساله بديهي است، زيرا بررسي ريشه هاي انقلاب مردم بحرين، تمام كشورهاي منطقه را رسوا مي سازد، زيرا شرايط حاكم به نحوي در اين كشورها شبيه است، حداقل در نوكري آمريكا.

دسترسي به منابع: همانگونه كه پيشتر گفتيم، روابط عميق ملت ايران و بحرين باعث شده كه همواره توريست هاي بحريني در ايران باشند (حدود 37% از كل توريست هاي جهان!!!)، اين روابط نه فقط دوستانه، بلكه در موارد زيادي خانوادگي هست، گاهي به علت ازدواج، وگاهي به علت هجرت ... سابقه تاريخي اين روابط به چندين صد سال و بلكه هزاران سال قبل تر مي رسد. استفاده از اين سرمايه براي ساير كشورها كه از چنين روابط دوستانه محروم هستند، امكان پذير نيست ... از اينها براي دست يافتن به ريشه هاي انقلاب بحرين، تحقيقات ميداني در مورد حيات اجتماعي، اقتصادي و ... مردم بحرين مي توان بهره برد، مصاحبات تلويزيوني نيز يكي از اين موارد هست.

كتابخانه هاي ايران، گنجينه اي بكر از اسناد، نسخ خطي، و ... در مورد بحرين است، كه تا كنون از آنها آنچنان كه شايسته است بهره اي بُرده نشده است.

آشنائي با فرهنگ: فرهنگ ملت بحرين وايران يكي است، هر دو شيعه 12 امامي هستند، تجربيات تاريخي مشابه داشته اند، اين مساله بسيار مهم است، به عنوان مثال شعار (هيهات منا الذله) هنگامي كه در بحرين بانگ شود، همان معناي هزار ساله اي كه در باور شيعه ی ايرانی است، در برخواهد داشت، يادآور قيام خونين امام حسين (ع)، مظلوميت حضرت زينب، تا غربت امام رضا و تمامي معاني والاي اعتراض به ظلم و ستم در خود گنجانيده است، ديگران معناي اين شعار را آن گونه كه ملتهاي شيعه درك مي كنند، دريافت نخواهند كرد.

 براي بهبود كاركرد رسانه هاي ايران، اين گستاخي را از من بپذيريد كه مهمترين نكات ضعف را بيان كنم.

 * عدم بهره برداري از سرمايه هاي موجود:

نيروهاي انساني بالقوه اي همچون صدها بحريني مقيم ايران چه در حوزه، چه در دانشگاه، چه در جامعه؛ صدها هزار اسناد متعلق به تاريخ بحرين در كتابخانه هاي مجلس، ملي، آستان قدس؛ چندين مليون ايراني كه ده ها سال پيش از بحرين به ايران پناه برده اند، وجزئي از ايران شده اند (مثلاً خاندان الهي قمشه اي، عصفور، ماحوزي، ... وهمة بَحريني وبَحراني ها) مي تواند ماده خام مستند بسياري از ناگفته هاي جهاد 230 ساله ملت بحرين باشد؛ متاسفانه هيچ تلاش هدفمندي در اين زمينه به انجام نرسيده، به عنوان مثال مي توان به كتابي كه وزارت امور خارجه به چاپ رسانيده اشاره كرد، كتابي كه گزيده ي اسناد خليج فارس در 3 جلد است، با اينكه جلد اول آن بيشتر معطوف به روابط سياسي بحرين و ايران است، بسياري از نكات ظريف و مهم درباره روابط خاندان حاكم (آل خليفه) با استعمار (انگليس) اشاره مي كند؛ به ستم هاي آن خاندان در حق مردم بحرين و پناهندگي بعضي از آنان به ايران اشاره مي كند. اين كتاب، و ساير اسناد موجود بايد براي ارائه ريشه هاي انقلاب مردم بحرين، به برادران خود در ايران، و دوستان در جهان ارائه شود ... بررسي ريشه هاي انقلاب هميشه مهم تر از خود انقلاب است، حداقل به نظر بنده.

* تاخير در اخبار: اخبار بحرين همواره حدود دو روز بعد در رسانه هاي ايراني پخش مي شود، پوشش خبري هم آنچنان كه ما بحريني ها پي گيري مي كنيم نيست، شايد بخشي از آن به علت دل خراش بودن صحنه هاي انقلاب بحرين باشد، كه ديدن آن براي عموم جامعه (مثلا زنان وبچه ها) مناسب نيست، بخش ديگر به علت حكومت نظامي است، كه حضور خبرنگاران و به تبع آن خبرنگاران ايراني در صحنه ها را دشوار مي سازد ... به نظر بنده رسانه هاي ايراني مي توانند به افراد زيادي كه مورد اعتماد هستند دسترسي داشته باشد، كه اين مهم آنگونه كه بنده اطلاع دارم به انجام نرسيده.

 - به گمان شما آیا دلایل اصلی خیزش های مردمی بحرین و سرفصل های اصلی مطالبات ایشان در ایران به طور کامل و دقیق اطلاع رسانی و شناسانده شده است؟

 خير، پيشتر گفتيم كه جهاد مردم بحرين سابقة تاريخي 230 دارد، بحرين همواره در تنش بوده، اما بهار انقلاب در كشورهاي عربي، و مهم تر از آن دسترسي توده مردم به رسانه ها باعث شد كه اين بار بيشتر مورد توجه قرار گيرد...

بنا براين خيزش مردم بحرين ريشه هاي با عمر 230 سال دارد، پس اين اجازه را به بنده بدهيد كه نتوانم همه آنها را خلاصه كنم ... مهمترين آنها عبارتند از:

يورش بيگانگان: آغاز يكي از كتاب هاي كه در مورد تاريخ كشورها شاهنشاهي خليج فارس درباره بحرين اين چنين است: (تنها كشوري كه حاكمانش از خودش نيست) ... البته اين مساله بر كسي مخفي نيست، وحتى خود خاندان آل خليفه به آن اعتراف مي كنند، آنها در اواخر قرن 17 با كمك انگلستان به بحرين هجوم كرده اند، و بر آن مسلط شده اند .. داستان از اين قرار است كه انگليس براي حفظ منافع خود، و حفظ كشتي هاي خود بهترين چاره اعتماد به راهزنان ديد ... آنها مي دانستند كه بيابان نشينان بي فرهنگ بهترين نوكر خواهند بود، پس آنها را مسلح ساختند، و بر ملت بحرين حاكم كردند، آنها مي دانستند كه اين نوكران مشروعيت لازم براي حكومت را ندارند، و بدون كمك انگليس سرنگون خواهند شد، پس براي حفظ خود تا نفس آخر نوكر انگليس خواهند بود.

استقلال بحرين: جالب است بدانيد، هنگامي كه انگليس در سال 1971 م، به علت مخارج زياد تصميم گرفت ارتش خود را از بحرين به انگليس بازگرداند، همين خاندان (ودیگر خاندان هاي خليج) اعتراض كردند، وآمادگي خود را براي پرداخت هزينه هاي ارتش انگليس اعلام كردند ...

در همان سال بود كه دينيس هيلي در تلويزيون انگليس اعلام كرد كه دوست ندارد برده اي سفيد براي شيخ هاي عرب باشد، و نبايد اجازه بدهند كه انگليسي ها مزدوراني باشند نزد كساني كه دوست دارند ارتش انگليس در خدمت آنها باشد ..

انگليس تصميم گرفت بحرين را رها كند، اما نه از دست مخلصترين برده و مزدور خود يعني آل خليفه، پس فردي به نام هندرسون را در بحرين گماشت، وظيفه اين سياستمدار (مشاور خاندان حاكم) اين بود كه نظام حاكم را حفظ كند، همه بحريني ها نامِ او را مي شناسند، زيرا او مسؤول شكنجة هزاران بحريني آزاده بود ... او بود كه با ترفند هاي انگيسي همواره بين مردم بحرين فتنه بر مي انگيخت، تا نظامِ دست پرورده انگليس پابرجا باشد.

جدا شدن بحرين در همين سال بود، كه جريان مفصلي دارد و بخشي از آن در كتاب هاي تاريخي گفته شده است، اين كه گفتم بخشي گفته شده، به اين خاطر است كه ناگفته ها زياد هستند، به عنوان مثال در شهر جدحفص كه قبلاً پايتخت بحرين بود منطقه اي است كه مردم آن را بَخَّانه مي نامند، اصل اين واژه باغ خانه است، و قصري بود كه كارگذار شاه ايران در آن اقامت داشت ... اين قصر در همان سال هاي 1970 با بلدوزر با خاك زمين يكسان شد، وتا چند سال پيش دشت مانندي وسط آن شهر بود ... برخورد اين نظام با تاريخ بحرين از مثال گذشته روشن است، مانند داستانِ كتاب "1984" جورج اورول، تمامي اسناد ناپديد مي شوند، در حكومت پليسي هيچ كس جرات سخن ندارد، چه برسد به تدوين تاريخ شفاهي ... در شعارهاي مردمي (يا اهل الزباره، لقد انتهت الزياره[اي اهل زباره (بياباني در عربستان، كه آل خليفه از آنجا به بحرين وارد شده اند)، زيارت تمام شد]، به آنچه گفته شد اشاره مي كند.

در 230 سال گذشته، كاري نيست كه اين خاندان خبيث نكرده باشند، پيشتر گفتيم كه صدها هزار خاندان از بحرين به ايران پناه برده اند، مانند آنها به عراق، هند، و ... رفته اند، علت فرار اين خانواده ها اين است كه اين خاندان به دختران و زنان برخي از اينها تجاوز كرده، يا تهديد به تجاوز مي كرد، به همین دلیل اين خانواده هاي آبرومند شبانه از بحرين مي گريختند ... و خاندان حاکم، مايملك آنها را به يغما مي برد ...

اصلي ترين مساله ي بحرين، همين خانواده ی حاکم بر جان و مال و ناموس ایشان است ... اين مساله اي است كه امروز ديگر فقير و پولدار نمي شناسد، و همگي دوست دارند اين نظام نباشد ...

 - اعتماد موجود بین مردم بحرین و حکومت فعلی آن کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟

 [لبخند] كدام اعتماد؟ با آنچه گفته شد، چگونه اعتمادي در كار باشد؟

رژيم حاكم هيچ گاه به مردم اعتماد نكرده، پس تمامي مشاغل نظامي در دست مردم نبوده، به همين دليل همواره ارتش بحرين از كشورهاي ديگر است، مردم بحرين حتى آموزش نظامي نمي بينند، سربازي هم ندارند، اين امر عمق ترس و وحشت رژيم حاكم از مردم بحرين را نشان مي دهد.

 - توزیع ثروت و فقر و همچنین اختلاف طبقاتی موجود در بحرین به چه صورت است؟

 همواره، در هر سفري كه به ايران آمده ام، يا اين روزها كه مساله بحرين گفتار روزمره مردم شده، اين سؤال از من پرسيده مي شود كه "چرا"  با اينكه بحرين يكي از كشورهايي است كه بالقوه و بالفعل سرمايه هاي زيادي دارد، و با اينكه شاخص هايي كه موجب پيدايش فقر مي شوند( مثل درصد بي سوادي)، در بحرين بهتر از بسياري از كشورها منطقه است، مثلاً درصد بي سوادي كشور بحرين 0% است، با اين وجود فقر در بحرين زياد است ...

واگر چه اين مساله پوشيده نيست اما رسانه هاي ايران در اين زمينه كوتاهي و يا لا اقل غفلت كرده اند.

چند سال پيش كانال الجزيره گزارشي كامل دربارة فقر در بحرين ارائه كرد، كانال CNN نيز چنين گزارشي داشت، كه مي توان آن را در اينترنت يافت ... طبق گزارش سازمان هاي بين المللي، حدود 12% مردم بحرين زير خط فقر زندگي مي كنند و بقيه ي أنها زندگي بخور و نمير متوسطي دارند.

آنچه سؤال بر انگيز است، چرا بايد اين فقر وجود داشته باشد؟

با اين وجود، در رسانه هاي ايران اشاره اي به اين موضوع نشده، وفقر مردم بحرين كه از رسانه ي فوق گزارش شده، در رسانه هاي ايران به آن پرداخته نشده است، اين ها زمينه هاي براي انجام كار رسانه اي در مورد بحرين است، كه مغفول مانده است.

بررسي اينگونه مسائل اجتماعي نيازمند تلاش زياد، توام با دانش لازم است، گروه هاي سياسي بحرين برخي از اينها را تدوين كرده اند، اما اصلاح اين امور در حوزة قدرت دولت ها است كه در بحرين رژيم حاكم به ملت هيچ گونه اعتماد ندارد، وهمواره تلاش مي كند مردم را سركوب كند ... شنيدن اين مثال بيش از  ارائه ي  آمار و ارقام مي تواند سودمند باشد كه بدانيد چند سال پيش، تعدادي از جوانان بحرين به كويت رفته، و در یک پايگاه بنزين آن كشور مشغول كار شده اند، زيرا دولت با ترفند هاي مختلف مانع كار آنها در ميهن خود مي شد؛ چند ماه بعد، هنگامي كه دولت متوجه اين مساله شد، با اعمال نفوذ از طريق روابط خود با كشور كويت، خواستار بازگشت اين چند نفر جوياي كاري شد، كه صرفا براي امرار معاش به كشور همسايه كوچ كرده بودند، و اين از آن جهت بود كه  نه فقط  الگويي براي ديگر جوانان جوياي كار نباشند، بلكه محروم ساختن يكايك ملت از تمامي حقوق خود، سياستي ديرينه است كه همواره اين نظام به كار برده است.

 - شنیده می شود حکومت بحرین برای انجام برخی از اعمال علیه ملت بحرین مزدوران خارجی دیگر کشورها را استخدام می کند. این امر از چه زمانی سابقه دارد . آیا مربوط به بروز قیام های اخیر است و یا پیش از این نیز صورت می گرفته است؟

 اين قضيه قدمت 230 ساله دارد، پيش تر تعدادي از قبايل بيابان نشين عربستان به كمك آنها مي شتافتند، هنگامي كه خطر آنها را تهديد مي كرد، قبايلي كه به آنها دَواسِر گفته مي شد و طبق توافقي كه فيمابين داشتند از سرزمين عربستان مي آمدند، كه البته سهم خود را از اموال مردم به يغما مي بردند ...

در سال هاي به اصطلاح بعد از استقلال، ارتش عمدتاً از بيابان نشينان بي سواد كشورهاي پاكستان، اردن، سوريه، يمن بوده، و بعد از سقوط صدام، بعثي هاي آن رژيم به آنها اضافه شدند.

طي ده سال اخير، نظام  به كارگيري يكي از خطرناك ترين سياست هاي شيطاني خود را آغاز كرد، نظامي كه هيچ گاه در ملت بحرين ريشه نداشته، ومشروعيت حكومت را از آن خود نكرده ... آغاز به ساختن يك ملت پوشالي مهاجر و بلكه مهاجم كرد، به اين گونه كه به مزدوران بيگانه ي خارجي  خود تابعيت بحريني همراه با امكاناتي رفاهي -كه بحريني ها آن را در خواب هم نمي بينند- پيشكش كرد، تجربه اي تاريخي كه سابقة آن جز در اسرائيل نبوده است.

اين مسأله ( كه در بحرين تجنيس به آن گفته مي شود) به معناي اعطاي تابعيت است، به شدت باعث آزار و اذيت مردم بحرين شده، و پايداري جامعه را از هم گسيخته است، اما دولت بر آن پافشاري مي كند، و همچنان در برابر هر گونه اعتراض به تجنيس با شدت برخورد مي كند، واعطاي تابعيت براي همان قبايلي كه پدرانشان با اين خاندان همكاري ديرينه داشته اند، اجرا مي شود، تا در انتخابات مجلسِ ناتوان، اين افراد تازه وارد براي تغيير نسبت و درصد آرا در بحرين اثر گذار باشند.

 - آیا خاندان حاکم، تنها به لحاظ مذهبی با ملت بحرین متفاوت هستند و یا به لحاظ انساب و قوم و خاندان نیز از خارج به بحرین کوچ کرده اند؟

 آنها از گونه اي ديگر هستند ... از آن هنگامي كه در ايران تپه‌هاي سيلك، مسكون بود، در بحرين نيز مردم با نظام متمدني زندگي را آغاز كرده اند ... بنياد پژوهش هاي اسلامي (مشهد) كتابي ترجمه كرده به نام شبه جزيره عربستان، بخش بحرين –كه يك خاور شناس آن را نوشته- با اين جمله آغاز شده بود (مردم اين كشور مردمي خونگرم‌اند كه انسان از آداب داني و نكته سنجي آنها لذت مي برد، آنها از نسل‌ها پيش از هر آنچه تماس با ذهنيت‌ها و دانش‌هاي مختلف به ارمغان مي آورد سود برده‌اند)، بزرگترين قبرستان تاريخي جهان در بحرين است، زيرا تمدن‌هاي قديم سومر معتقد بودند اين سرزمين جاويد است، گياه جاويد مشهور در اسطوره عظيم گیلگامیش در بحرين بوده است ... به همين خاطر ، ملت‌هاي مختلف هزاران سال با هم در اين سرزمين زندگي كردند ... حدود 10% الى 20% آنها ريشة ايراني دارند ...

اين‌‌ها را گفتم، تا فرق ملت بحرين با حاكمان خود را بدانيد، اما در طرف ديگر خاندان آل خليفه هستند كه بيابان نشيناني بي سواد بودند ... و تا كنون هم خوي خونخواري و بيابان نشيني را از دست ندادند ... اين‌‌ها از كودكي با ملخ‌خواري به بار آمده و از كوير‌هاي بيابان زباره به بحرين آمده‌اند.

اگر يادتان باشد، حدود دو سال پیش کنگره بين المللي شيخ ميثم بحراني در تهران برگزار شد (و البته دولت بحرين هيچ سهمي در برگزاری آن نداشت)، شيخ ميثم كه از علماي قرن هفتم بوده، يكي از بزرگترين ادباي جهان اسلام است، و يكي از زيبا ترين شرح‌هاي نهج البلاغه را از خود به يادگار گذاشته ... پيش تر، از زمان جاهليت طرفه بن العبد از بحرين بود، وتا الآن جلسات مشاعره نه فقط بين ادباي قدرتمند بحرين برگزار مي شود، بلكه بسياري از جوانان بحرين به اين گونه مسائل تسلط وعلاقه دارند ..

فرق ما، واين خاندان نادان در همين ها است، شما سخناني را كه اين خاندان از روي كاغذ مي خوانند، با هر يك از خطابه‌هاي شفاهي حسن نصر الله مقايسه كنيد، و از هر عرب‌زبان داوري بخواهيد، تا نتيجه همه چيز را ثابت كند.

درصد دانشگاهيان ملت بحرين، بيش از خيلي از كشورهاي منطقه است، از جمله ايران ... اما نااميدي، دانش ستيزي دولت، و غربت علم ودانش، اميد به هرگونه پيشرفت را مي كشد ...

خلاصه، همه چيز ما مردم  با اين خاندان فرق دارد، وهيچ نقطه ي  مشتركي بين ما نيست ... حتى انسانيت، آنها انسانيت هم ندارند، قتل‌هايي كه مي كنند بهترين گواه است.

 - تغيير تركيب دموگرافيك مردم بحرين یکی از موضوعات شگفت آوری است که شما در سخنان خود به آن اشاراتی داشتید. لطفا برای اطلاع بیشتر مخاطبان، این زمینه از اقدامات رژیم حاکم بر بحرین را تشریح نمایید.

 بله، غالب مردم بحرين شيعه هستند ... تشيع در بحرين پيش از ايران ولبنان وعراق بوده، مردم بحرين به دلخواه خود با دريافت نامه پيامبر مسلمان شده‌اند، و اولين زكات در اسلام از مردم بحرين به مدينه رفت ... پس از شهادت پيامبر، آنها شيعه ماندند، وحاضر به پرداخت زكات به ابوبكر نبودند ...

تشيع در بحرين بر كسي پوشيده نيست، بسياري از علماي شيعه از بحرين هستند، شيخ يوسف بحراني صاحب الحدائق الناظره يكي از آنها هست ... ملا فيض كاشاني در آغاز تفسير خود مي گويد هنگامي كه آوازه رسيدن او به شيراز به گوشش رسيد، براي تلمذ به آنجا شتافت ...

آمار رسمي در دسترس نداريم، اما آنچه از پدران خود شنيده‌ايم، اين است كه بيش از 90% مردم بحرين شيعه بوده‌اند، اسناد تاريخي موجود هم مؤيد اين مساله هستند، اما با سياست‌هايي كه دولت به كار برده، گمان مي كنيم كه اينك جمعيت شيعيان بحرين با وجود هجوم افرادي كه تابعيت كاذب (تجنيس) دريافت كرده اند، حدود 70% از جمعيت كشور باشيم

هيئت حاكمه براي تغيير درصد شيعيان، اقدام به استخدام مزدوران سني، متعصب، وبي سواد كرده و طي ده سال اخير به آنها تابعيت بحريني داده است ... اين مساله با طرح و برنامه‌اي هدفمند اجرا شده ... سال‌ها پيش مي شنيديم كه به افرادي كه مذهب اهل سنتي بگروند پول خوبي داده مي شود ... اما سندي براي اثبات اين مدعا نداشتيم

چند سال پيش، دكتر صلاح البندر كه اصالتاً سوداني است، و چند دهه به عنوان مشاور در دفتر شاهنشاهي بحرين كار مي كرد به انگلستان گريخت، و اسناد اين نقشه شوم را بر ملا ساخت، اين اسناد كه در دو بخش منتشر شده، جمعاً نزديك به هزار صفحه است، كه مدعاي فوق را اثبات مي كند، و بنده بررسي آنها را قويا توصيه مي كنم.

- آیا حکومت بحرین میان شیعیان و اهل سنت و یا مشاغل و مناصب خاص با مردم عادی بحرین قایل به تبعیض است یا تساوی حقوق؟

در ابتدا بايد بگوئيم، كه براي اين بردگان انگليس، بردگي كردن مهم است، نه مذهب داشتن...

بيشتر مردم بحرين شيعه هستند، تشیع همواره آزادي بخش است، ما هر سال در ماه محرم ستم‌ستيزي را به ياد مي آوريم، هر سال بانگ هيهات منا الذله ما گوش آسمان را مي خراشد، پس طبيعي است كه اگر چه اهل تسنن نيز بزرگواراني دارند اما آزادي خواهان و آزادي خواهي ما شيعيان بيشتر باشد،... در بحرين هر كس كه مخالف دولت باشد، فراموش شدني است .. مردني است، و بايد در زندان آب خنك ميل كند ...

همين الآن، ابراهيم الشريف ( كه از برادران اهل سنت مي باشد) در زندان است، در حالي كه برخي از بردگان به ظاهر شيعه در تلويزيون بحرين عليه مردم خود تبليغ مي كنند ... براي دولت‌هاي ديكتاتور مذهب مهم نيست، برده بودن مهم است ...

هيچ اهل سنتي روابط دوستانه خاندان آل خليفه با اسرائيل را نمي پسندد و رخنه كردن پايگاه پنجم آمريكا در بحرين، وكشتار مردم مظلوم عراق از ميهن خود را روا نمي داند ... بازي با مذهب، فريبي است كه دولت به كار برده ... به هر حال، إعتماد به شيعه‌ها در بدنه حكومت در حد صفر است، و شيعيان عمدتاً در مشاغل خدماتي مانند آموزش وپرورش، سيستم بهداشت كار مي كنند، و تمامي سيستم‌هاي تصميم گيري در دست خاندان حاكم است (وزارت كشور، خارجه، ...) .. تبعيض در تمام رده‌ها هست، شهر و روستاهاي شيعه نشين محروم، آلوده، با تمامِ نماي فقر و بيچارگي ... و شهرهاي سني نشين، تميز، با خيابان‌‌هاي فراخ، و درختان سرافراز ... بورس‌هاي تحصيلي، فرصت‌هاي شغلي، ... همگي اينگونه هستند.

نيز خود از اين برادران اهل سنت در بحرين، مساله آگاه هستند، و روابط خوبي با شيعيان دارند، و به همين خاطر دولت از مزدوران خارجي استفاده مي كند، يكي از شعارهاي مردم بحرين لا شيعيه، لا سنيه، وحده وطنيه است، كه همسان آن: نه شيعي، نه سني، هم‌ميهني مي باشد.

 - رسانه‌ها و مردم بحرین تا چه اندازه از آزادي بيان برخوردارند. خط قرمزها و محدوده‌ی دایره‌ی آزادی بیان در بحرین تا چه حد و مرزی است و در صورت  عبور افراد از این خطوط قرمز، واکنش هیئت حاکمه چه خواهد بود؟ 

 آزادي در بحرين كاملاً حق افراد است، اما نه آزادي بيان ... اگر آزادي فقط مي‌بارگي وروسپي‌گري باشد، حتماً به شما كمك خواهد شد ...

آزادي در سخنان تفرقه انگيز، بي هدف ضمانت شده است، اما هرگونه سخن خِرد در مورد فساد در دولت، نقش آن در كشتار ملل مسلمان، روابط با آمريكا چيز ديگري است ...

نفوذ اينترنت در بحرين حدود 10 سال پيش از ايران بود (زيرا بحرين مركز بانك‌هاي بين المللي است)، اما در شمار سايت‌هاي ممنوع رتبه جهاني دارد ... به همين دليل اولين روش‌هاي فيلتر شكني كار مردم بحرين بود

به هر حال، رتبه بحرين از اين نظر ته ليست است ... وبسياري از افراد به همين خاطر مهمان زندان شده‌اند، يكي از آشنايان 7 سال به علت داشتن كتاب‌هاي ممنوع محكوم شد!.

 - آیا احترام به مالکیت اموال و املاك عمومي وخصوصي مردم بحرین از سوی حاکم بحرین رعایت می شود؟

 [لبخند]، مگر در نظر اين خاندان اموال عمومي معني دارد؟

از هنگامي كه بحرين را در تسلط گرفته‌اند، تمامي آن را در مالكيت خود دانستند ... در يكي از تظاهرات مردم بحرين، همگي يك دينار [واحد پول بحرين] با دست بلند كردند، و با آرامي خيابان را مي پیمودند، در دست دیگر نیز نوشته‌اي داشتند كه در آن اينچنين بود (نياز به حرف نيست، يك دينار كافي است) ... داستان از اين قرار است كه طبق اسناد موجود، نخست وزير كه حدود چهل سال در کرسي خود نشسته است، ساختماني با قيمت دو مليارد دينار از املاك دولت را از آن خود كرده ... از اين گونه فسادها در بحرين بي شمار است.

در تمام روستاهاي بحرين باغ‌هايی هست، كه مردم آن منطقه مي دانند اين باغ‌ها از اهالي غصب شده، و در تملك يكي از افراد خاندان حاكم درآمده ... در شهرها نيز اينچنين است، مردم بحرين مي دانند كه زمين برخي بيمارستان‌ها، مدارس، خيابان‌ها... از آن مردم بوده، و دولت آن را غصب كرده.

در بعضي از پلاكاردهاي مردم بحرين، فقط واژه‌ى 50% نوشته شده بود ... داستان اين واژه از اين قرار است كه نخست وزير 50% سود هر پروژه تجاري موفق را از آن خود مي كند ...

( پاسخ: همراه با بیان مصداق ها)

 - آیا ورود به مشاغل مختلف و کسب جایگاه‌های و موقعیت‌های کاری در بحرین برای همگان به تساوی ممکن و برقرار است؟

  یعنی منظورتان اين است كه هر كسي می تواند فرضا برای احراز جایگاه نخست وزيری كه از 40 سال قبل تا کنون بر صندلي خود نشسته است، تلاش کند؟

البته که چنين نيست، در بحرین هر كسي مي داند كجا، و تا كجا مي تواند جايگاه كسب كند، بعضي از خانواده‌ها بدون هيچ گونه تحصيلات، مشاغل اداري خواهند داشت، زيرا همخون خانواده‌هاي خاندان حاكم يا از آن هستند، و ديگران مي دانند كه بايد حداكثر معلم، مهندس، يا پزشكي باشد كه امکان واجازه ی کسب جایگاه مدیریت یک سازمان، بیمارستان و یا سيستم بهداشتي را ندارد ... به عنوان مثال، تا چندين سال وزير آموزش و پرورش يك نظامي وابسته بود.

 - سابقه‌ی خاندان حاکم بر بحرین از حیث برخوردهای سلبی با مردم به چه شکل است؟ آیا این حکومت پیش از این هم سابقه ی خشونت و خونریزی نسبت به مردم و شیعیان کشور داشته است؟

 ما در دهه 90، انقلاب داشتیم، و دهها شهيد زير شكنجه‌ها جان خود را باختند ... برخي اعدام شده‌، و صدها نفر آسيب جدي ديدند، كور شدند، اندام‌هايشان قطع شد . يا حداقل آثار شكنجه را بر تن خود تا قبر به يادگار خواهند برد.

پيش از آن هم چنين بود، در دهه 70 ... اما براي قبل از استقلال (به اصطلاح)، به يادداشت‌هاي بلگريف رجوع كنيد، او نماينده انگليس در بحرين بود، واين مسائل را براي تاريخ جاويد ساخت.

 - آیا مطالبات و اعتراضات فعلی بحرین صرفاً مطالباتی شیعی است و یا این که غیرشیعیان نیز مطالباتی دارند و به این قیام‌ها پیوسته اند؟

 ابراهيم الشريف دبير انجمن سیاسی « وعد »، سني است، اما زنداني است، محمد البوفلاسه نیز که اهل سنت است در ميدان شهدا (لؤلؤ= مرواريد)، سخنراني كرد، و روز بعد روانه زندان شد ...

تمامي آزادگان به اين مطالب ايمان دارند، و حتى برخی سني‌های طرفدار حكومت نیز منكر این واقعیتها نیستند، و در دوگانگي عجيبي زندگي مي كنند.

 - آیا تا کنون شیوه‌ی کلی و مشی حکومتی شاهنشاهی بحرین با ملت به گونه‌ای بوده است که مناعت و کرامت انسانی ملت بحرین را تامین نماید و موجب تحقير ایشان نباشد؟

 خير، بر عكس ...

برای نمونه مدتي پيش، فرزند اين شاه ستمگر در جشني، شعري (بي مزه) سرود كه در آن كشتار مردم بحرين توسط نیاکان خونخوار خود را ماية افتخار دانست ... فیلم ويدئوی اين شعر در اينترنت هست که رسانه های ایرانی می توانند آن را زیرنویس کرده و نمایش دهند.

اذلال و خوار کردن مردم، به روش‌هاي مختلف همواره تكرار مي شود، و تمامی اعمال و خدمات !! دولت « مكرمه» شمرده شده و بزرگ داشته می شود نام دارند!!!.

 - رای و نظر مردم تا چه اندازه در تعیین تصمیمات کشور بحرین تاثیرگذار است و میزان مشارکت ایشان در امور مملکت تا چه اندازه است؟

 هيچ، در حالي كه در بحرين با شكوه‌ترين روز قدس برگزار مي شود، اين خاندان با اسرائيل رابطه دوستانه و شخصي دارند ... قتل برادران خود در عراق، توسط آمريكائي‌ها به انجام مي رسد، يعني از پايگاه پنجم آن در بحرين ... تمام وزارت‌های تصميم گيرنده توسط خاندان حاكم اداره مي شود. شاهنشاهی مطلق، بردگي تمام نظام حكومت بحرين است.

 - میزان حضور استعمار خارجی در کشور بحرین تا چه اندازه است و آیا وجود استعمار خارجی برای مردم این کشور مشهود و ملموس است؟

 استعمار کاملا آشكار است، پايگاه پنجم آمریكا در بحرين است... و دولت هيچ توضيحي درباره علت وجود آن به مردم ارائه نمي دهد.

بارها سربازان آمريكايي به حقوق مردم تجاوز كرده‌اند، اما بحريني‌ها هيچ گاه حق اعتراض نداشته‌اند.

در كل، سياست بحرين تماماً براي جلب رضايت عربستان وآمريكا است، وهمواره استقلال آن كمتر از ساير كشورهاي حتى همسايه بوده.

 - با تشکر از شما آقای دکتر، از وقتی که به ما دادید سپاسگزاریم و امیدواریم به زودی شاهد آزادی مردم و بحرین و تسلط ایشان بر مقدارت کشور خودشان باشیم.

 خواهش می کنم . من هم از شما ممنونم که به مسایل برادران و خواهران بحرینی خود توجه دارید و به آن می پردازید. انشاالله مردم بحرین و ایران بیش از پیش به یکدیگر نزدیک شده و همبستگی و اخوت ایشان روز به روز بیشتر گردد.

 در پایان ضمن تشکر از دوست گرانقدر جناب آقای پژوهش که زمینه این گفتگو را فراهم نمودند اعلام می داریم که پایگاه 598 به دلیل حفظ امنیت خانواده ی ایشان در مقابل واکنش های احتمالی حکومت بحرین، از ذکر مشخصات این محقق بزرگوار معذور می باشد .

+ نوشته شده در  شنبه دهم اردیبهشت 1390ساعت 23:8  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

بیانیۀ جمعی از دانشگاهیان و فعالان فرهنگی در دفاع از قیام مردم آزادۀ بحرین

هم‌زمان با روز ملی خلیج فارس صادر شد
بیانیۀ جمعی از دانشگاهیان و فعالان فرهنگی در دفاع از قیام مردم آزادۀ بحرین

به نام خداوند جان و خرد

در تاریخ دیرپای ایران، سرزمین بحرین همیشه پایگاه جنبش‌های رهایی‌بخش و حق‌طلبانه بوده و صحنه‌های باشکوهی از نبردهای میهنی، از جنبش ابوسعید گناوه‌ای (سده‌ی سوم هجری) تا خیزش علیه استعمار پرتغالی‌ها (سده‌ی دهم هجری)، را شاهد بوده است. اما دویست سال است که، در پی تضعیف و تجزیه‌ی ایران، این سرزمین در معرض یورش مشترک قدرت‌های استعماری بیگانه و خودکامگان دست‌نشانده‌ی منطقه‌ قرار گرفته است. در این مدت جنبش‌هایی در بحرین شکل گرفت که هر چند همگی به ظاهر سرکوب شده‌اند اما به‌سان شعله‌ای زیر خاکستر بازماندند، به گونه‌ای که تجزیه‌ی برنامه‌ریزی‌شده‌ی بحرین از ایران در چهل سال پیش و جدا ساختن باشندگانِ بحرین از سرزمین مادری هم نتوانست مانع تلاشِ آنان برای دستیابی به آرمان‌های‌شان شود. با وجود سیاست‌های مستمر ایران‌ستیزانه و حتی ضد بشری حکومت آل‌خلیفه، هنوز - بر پایه‌ی آمارهای رسمی - ده‌ها هزار نفر از مردم بحرین تابعیت ایرانی خود را نگاه داشته و عده‌ای بیشتر نیز، هویت و نشان ایرانی دارند و هم‌چون هر آزاده‌ای در جهان خواستار احقاق حقوق اولیه‌ی خود، از جمله مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها، هستند.

ما امضاکنندگان این بیانیه، به نام اصول حقه‌ی آزادی، انسانیت و عدالت – مستند به منشور ملل متحد و اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر – ضمن دفاع از قیام اخیر مردم آزاده‌ی بحرین خواستار بهره‌مندی آنان از حقوق شهروندی‌شان هستیم. ما بر این باوریم که مردم بحرین باید برای حاکمیت بر سرنوشت خود و رفع تبعیض تصمیم‌گیری کرده و به صورت پی‌گیرانه در اداره‌ی امور خود مشارکت داشته باشند و تأکید داریم بایستی سیاست سرکوب و خشونت علیه مردم بحرین، اعم از شیعه و سنی، متوقف گردد. ما تلاش برای تغییر بافت جمعیتی بحرین، تجاوز آل‌سعود و اشغال نامشروع این سرزمین، سیاست سرکوب‌گرانه و میهن‌فروشانه‌ی آل‌خلیفه و بی‌توجهی توأم با رضایت دولت‌مردان و رسانه‌های غربی را محکوم کرده و از ملت ایران می‌خواهیم که نسبت به این موضوع حساس بوده و به نام انسانیت و ایران از حقوق شهروندی مردم بحرین حمایت کنند.

کسانی که تا اکنون بیانیه را تأیید کرده‌اند (به ترتیب الفبا):
بهاره آروین (دانشجوی دکترای علوم سیاسی - دانشگاه تهران)، بهنام آریان فرید (فعال فرهنگی – مشهد)، محمد آقاعلی‌خانی، حسین آقاعلی‌خانی، شهرام اباذری، آزاده احسانی (دانشجوی دکترای ایران‌شناسی دانشگاه کنکوردیا - کانادا)، حمید احمدی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، عباس احمدی (دکتری جغرافیای سیاسی – تربیت مدرس)، علی اشرف‌نظری (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، پیمان اسدزاده (دانشجوی ارشد علوم سیاسی- دانشگاه تهران)، توحید افضلی (کارشناس ارشد روابط بین‌الملل - دانشکده روابط بین‌الملل وزارت خارجه)، هومن اسکندری، علیرضا افشاری (روزنامه‌نگار)، روح‌اله اکرمی (دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی)، محسن انصاری، مهدی الیاسی (روزنامه‌نگار)، حمیدرضا بابایی (دانشجوی دکتری توسعه اجتماعی دانشگاه پوترا)، مینا بابایی (کارشناس ارشد مدیریت توسعه- دانشگاه تهران)، بخشعلی بایراملو (کارشناس ارشد علوم سیاسی - دانشگاه آزاد اسلامی)، عارف برخورداری (دانشجوی دکتری علوم سیاسی - دانشگاه تهران)، مجتبی برزویی (دانشجوی دکتری تاریخ اسلامی – دانشگاه تربیت مدرس)، محمد بقایی (اقبال‌شناس و نویسنده)، تیرداد بنک‌دار (کارشناس ارشد علوم سیاسی- دانشگاه تهران)، محمد بهادری جهرمی (دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران)، بهروز بهزادی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مجید بهستانی (دانشجوی دکتری دانشگاه تهران)، سعید بهمن پور، دکتر رشا بهمن پور (رئیس مرکز اسلامی لندن)، محمدعلی بهمنی‌قاجار (کارشناس ارشد حقوق بشر - دانشگاه تهران و پژوهشگر تاریخ)، کاوه بیات (نویسنده و پژوهشگر تاریخ معاصر)، روزبه پارساپور (مدیر تارنمای مرکز پژوهش‌های خلیج فارس)، سامره پاریاب (کارشناس ارشد حقوق بشر، صلح و امنیت - دانشکده صلح و روابط بین‌الملل وزارت خارجه)، محمدعلی پرقو (عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز)، شاهین پهنادایان (عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد کرج)، منوچهر پیشوا، حمیدرضا پیغمبری (دانشجوی دکتری تاریخ – دانشگاه تهران)، محمود توکلی (پزشک و پژوهشگر)، ماندانا تیشه یار (دکترای روابط بین الملل – دانشگاه جواهر لعل نهرو)، ابراهیم ثقفی‌فر (عضو هیأت علمی دانشگاه امام حسین)، مریم جفرودی (روزنامه‌نگار)، کورش جنتی (روزنامه‌نگار)، صادق جوکار (دانشجوی دکتری روابط بین الملل)، سعید حاجی‌ناصری (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، سیدمهدی حسینی (دکتری تاریخ دانشگاه تهران)، لیلا حسینیان (عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مشکین‌شهر)، کامروز خسروی (دکتری تاریخ- دانشگاه آزاد)، محمدرضا خوبروی پاک (حقوق دتان و پژوهشگر) ، علیرضا خوشنویس (کارشناس ارشد سینما - دانشگاه تهران)، داوود دشتبانی (دانشجوی ارشد تاریخ- دانشگاه تهران)، آرش ذوالقدر (روان‌شناس)، محمدرضا ربانی (کارشناس ارشد علوم سیاسی و روزنامه‌نگار)، محمدعلی رحیمی‌دادگر (کارشناس ارشد مطالعات خاورمیانه- دانشگاه آزاد)، مسعود رضایی، سیاوش رهایی (وکیل دادگستری)، محمد رسولی (وکیل دادگستری)، امیرحسین زمردیان (دانشجوی دکترای دانشگاه پوترا)، زاگرس زند (ایران‌پژوه)، منصور ساعی (پژوهشگر ارتباطات و مدرس دانشگاه)، کاووس سیدامامی (عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق)، سالار سیف‌الدینی (روزنامه‌نگار)، شاهین سپنتا (نویسنده و روزنامه‌نگار)، حسین سلیمی (عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی - پژوهشگر و کارشناس روابط بین‌الملل)، وحید شریعت‌زاده، مهدی شمسایی (فعال فرهنگی و دانشجوی رشته حقوق)، محمد طاهری‌خسروشاهی (کارشناس ارشد ادبیات و زبان فارسی- دانشگاه تبریز)، سینا صابریان (کارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی)، علیرضا صادقی (دبیر انجمن خشت خام یزد)، ویدا صارمی (مدیر ماهنامه‌ی خواندنی)، بهرنگ صدیقی (دکتری جامعه شناسی - عضو هیات علمی دانشگاه)، مسعود صفاریان، کامیار عابدی (پژوهشگر و منتقد ادبی)، ابراهیم عبدالله‌زاده (کارشناس ارتباطات و فعال فرهنگی)، عطاالله عبدی (دکتری جغرافیای سیاسی – تربیت مدرس)، مهدی عطاران (پژوهشگر و کارشناس ارشد علوم سیاسی - دانشگاه تهران)، محمدرضا عظیمی (کارشناس ارشد حقوق بشر، وکیل پایه یک دادگستری)، عقاب علی‌احمدی (روزنامه‌نگار)، علی علی‌بابایی (دانشجوی دکتری تاریخ - دانشگاه تهران)، کورش علی‌رضایی (کارشناس ارشد شهرسازی - دانشگاه تهران)، سلمان عمرانی (دکترای حقوق جزا - دانشگاه تربیت مدرس)، ابوالقاسم غلامحیدر (مدیر خانه‌ی جوان شوشتر)، حبیب‌الله فاضلی (دانشجوی دکتری علوم سیاسی- دانشگاه تهران)، محمد فتحی (دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل – دانشگاه علوم اسلامی رضوی)، محمد فتحی )کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل – دانشگاه مشهد)، روح‌اله فتن (کارشناس ارشد مطالعات منطقه ای از دانشکده وزارت خارجه)، علی فرهمندی (خبرنگار)، نوبان فشندی (دکترای حقوق بین الملل – دانشگاه شهید بهشتی)، سیدمهدی فقیه (پژوهشگر و کارشناس ارشد علوم سیاسی- دانشگاه تهران)، اکبر فهیمی، سورنا فیروزی (کارشناس ارشد ژنتیک و پژوهشگر تاریخ)، سعید فیروزی، محسن قاسمی (دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق عمومی- شهید بهشتی)، محسن قاسمی‌شاد (مدیر تارنمای ایران‌بوم)، مروارید قدیری، علی قربان‌پور (دکترای علوم سیاسی – دانشگاه تهران)، حامد کاظم‌زاده (کارشناس ارشد مطالعات قفقاز و آسیای میانه - دانشگاه تهران)، حجت کاظمی (دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران)، مراد کاویانی (عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت معلم)، جهانگیر کرمی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، حجت کلاشی (کارشناس ارشد علوم سیاسی- علوم تحقیقات)، الهه کولایی (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، کاظم کوهی (دکترای حقوق جزا - تربیت مدرس)، مجتبی گهستونی (روزنامه‌نگار)، پیروز مجتهدزاده (عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس)، شهلا محلاتی، جلال محمدی (نویسنده و روزنامه‌نگار- تبریز )، محمدتقی محمدی، امین محمودی (دبیر کانون بیستون)، سارا مذهبی (دکترای علوم سیاسی - دانشگاه تهران)، عبدالله مرادعلی‌بیگی (مدیرمسئول انتشارات سمرقند)، فهیم مصطفی‌زاده (دانشجویی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی- دانشگاه آزاد)، مجتبی مقصودی (نویسنده و پژوهشگر)، سیدمحمد موسوی (عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور بیله‌سوار)، فیروز منصوری (پژوهشگر تاریخ)، یاسر موحدفرد (دبیرکل بنیاد فردوسی)، میثم موحدفرد (دبیر انجمن پاسداشت مفاخر)، الهه معروضی (پزشک)، محسن مردعلی (کارشناس ارشد مدیریت- دانشگاه تهران)، منصور منافی (کارشناس ارشد حقوق بین الملل از دانشگاه تهران)، داوود میرمحمدی (دکترای جامعه شناسی، نویسنده و پژوهشگر)، علیرضا هادیان (دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل – دانشگاه اصفهان)، ناصر همرنگ (نویسنده و روزنامه‌نگار - اردبیل)، احسان هوشمند (نویسنده و پژوهشگر)، رضا نصیری‌حامد (دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه تهران)، مهرنوش نجفی‌راغب (کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل و وکیل دادگستری)، فرهاد نوایی پاطاوه (دانشجوی دکتری دانشگاه شهررضا)، نوری‌نیا حسین (عضو هیأت علمی جهاددانشگاهی)، رحیم نیکبخت (عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز)، احمد نقیب‌زاده (عضو هیأت علمی دانشگاه تهران)، مریم نظامی (دانشجوی دکتری مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران)، رضا نیکپور (دبیر دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران)

+ نوشته شده در  شنبه دهم اردیبهشت 1390ساعت 22:48  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

برای کمک به شیعیان بحرین این نامه را امضا کنید

 

کمپین یک میلیون امضا در حمایت از شیعیان بحرین

Bahrain Government is as savage as Zionist Government in Occupied Palestine

 

کاربران محترم می توانند با مراجعه به آدرس اینترنتی www.petitiononline.com/ssi2011/petition.html  و رفتن به بخش پایینی صفحه و کلیک کردن کلید cilck here to sing petition ، فرم را پر کرده و با ارسال آن جزو امضا کنندگان این نامه باشند.
به گزارش شیعه آنلاین، کمپین دفاع از ملت مظلوم بحرین فعالیت رسمی خود در فضای مجازی را آغاز کرد تا بتواند با جمع آوری یک میلیون امضا، سازمان ملل متحد را مجبور کند با ورود به عرصه بحرین، چاره ای برای حل بحران جاری در این کشور بیابد و راهی برای نجات ملت مظلوم این کشور به دست رژیم آل خلیفه که با همکاری رژیم اشغالگر آل سعود به جان مردم بی گناه افتاده، بیفتد.

کاربران محترم می توانند با مراجعه به آدرس اینترنتی www.petitiononline.com/ssi2011/petition.html و رفتن به بخش پایینی صفحه و کلیک کردن کلید cilck here to sing petition ، فرم را پر کرده و با ارسال آن جزو امضا کنندگان این نامه باشند.

متن نامه ارسال شده به سازمان ملل متحد:

سعادة الامين العام للامم المتحدة
السيد بان کي مون..
کما تعلمون ان انتهاک حقوق الانسان من قبل اي شخص او جماعة کانت هو امر مدان، فهو فضلا عن کونه يسلب حقوق الناس وراحتهم فانه يؤدي الى تجاهل هذه الحقوق وعدم احترامها، وان التزام الصمت ازاء هذا الانتهاک يؤدي الى الذل امام العدل الالهي والضمير الانساني والتاريخ.
ان المجازر الوحشية التي ترتکب ضد المواطنين الابرياء والعزل وبينهم النساء والاطفال في کل من البحرين واليمن وليبيا تعد انتهاکا لابسط الحقوق الانسانية بما فيها حق الحياة وتقرير المصير وحرية التعبير، التي تعتبر حقوقا اساسية لبني البشر، وقد کفلتها الاعراف والمعاهدات الدولية بما فيها الميثاق العالمي لحقوق الانسان.
مايحدث اليوم في هذه الدول نموذج صارخ لانتهاکات حقوق الانسان التي تنص عليها معاهدات جنيف الاربع.
إن هذه الانتهاکات الفاضحة لحقوق الانسان وسلب الحرية وحق الحياة من المظلومين يستدعي اهتماما جادا وسريعا من قبل الامم المتحدة والاسرة الدولية.
سعادة الامين العام للامم المتحدة: ان اي انجاز أو اخفاق على صعيد تطبيق هذه المواثيق الدولية في هذا الظرف الحساس من التاريخ الانساني سيبقى على مدى التاريخ في سجل المنظمة الدولية سيما خلال فترة توليکم لمهامها.
کمناصرین للحریة، وفي هذا الظرف الزمني الدقيق، ندعو احرار العالم الى الدفاع عن ابسط مبادئ حقوق الانسان ونطالب سعادتک باعتبارک امينا عاما للمنظمة الدولية التي تعد المرجعية الرئيسية لتنفيذ الاتفاقيات الدولية بشان  حقوق الانسان، والتصدي للانتهاکات الفاضحة لها.
وعلى ضوء توليکم مسؤولية کبرى ومصيرية، نطالب بشدة متابعة وتنفيذ المطالبات التالية:
1- التدخل السريع والحازم من اجل وقف فوري ودون اي شروط للمجازر الوحشية ضد الشعوب.
2- وقف التدخل الاجنبي في هذه البلدان بمختلف اشکالها العسکرية وغير العسکرية.
3- تهيئة الاجواء اللازمة امام الشعوب لکي تقرر مصير بلدانها بنفسها.
ما نتطلع اليه هو ان تنهض منظمة الامم المتحدة بمسؤوليتها في الدفاع عن حقوق الشعوب الرازحة تحت نير سلطة القوى الاستکبارية والانظمة الديکتاتورية الظالمة
+ نوشته شده در  سه شنبه ششم اردیبهشت 1390ساعت 9:3  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

اگر عربستان از بحرین نرود، عمليات استشهادي انجام می‌دهیم

اگر عربستان از بحرین نرود، عمليات استشهادي انجام می‌دهیم

حسين الله‌كرم رییس شورای هماهنگی نیروهای حزب الله، به عربستان سعودی هشدار داد: اگر عربستان از بحرین خارج نشد تصميم نهايي ما عمليات استشهادي است.

به گزارش انتخاب؛ حسین الله کرم که مدتی است استاد دانشگاه تهران نیز شده،  در تجمع ستاد دانشجويي حمايت از جنبش‌هاي اسلامي با بیان این که "ديگر نبايد ساكت نشست و منتظر بمانيم تجاوزهاي ننگين ادامه پيدا كند."،  گفت: امروز زمان جهاد فرا رسيده است.

وی افزود: زمان جهاد فرا رسيده است و بايد بپا خيزيم، چرا که سعودي‌هاي متجاوز بيش از 50 نفر از خواهران مسلمان را به مكان‌هاي نامعلوم برده‌اند.

رییس شورای هماهنگی نیروهای حزب الله صريح كرد: در مورد تحولات اجتماعي منطقه چهار نوع تحليل وجود دارد؛ يكي از اين تحليل‌ها مربوط به مقام معظم رهبري مي‌باشد كه معتقدند تحولات اجتماعي منطقه ناشي از پيروزي انقلاب اسلامي ايران و استقامت 32 ساله‌ نظام جمهوري اسلامي ايران است.

الله‌كرم افزود: ديدگاه ديگر مربوط به آمريكا است كه هميشه به دنبال منافع خود مي‌باشد؛ چرا كه در جايي دست ديكتاتوري مثل يمن را باز مي‌گذارد و در جاي ديگر با ليبي مخالفت مي‌كند و در جاي ديگر عيله مردم بپا مي‌خيزد كه اين ديدگاه‌هاي چندگانه نشان از آن است كه آمريكا هميشه به دنبال منافع خود حركت مي‌كند.

وی افزود: ديگر ديدگاه مربوط به جريان فتنه سبز مي‌باشد كه تحولات اجتماعي منطقه را ناشي از فتنه سبز پس از انتخابات 88 مي‌داند و دليل آن را شعار «الله اكبر» معرفي مي‌كند و ما به آنها پاسخ مي‌دهيم اگر الله اكبر از طرف شما بود و در مصر و تونس چنين تحولاتي اتفاق افتاد بايد گفت كه اين تحولات از مساجد و نماز جمعه‌ها بپا خاست. يعني اين تحولات بر اساس اسلام و اسلام‌خواهي بوده است.

وي تصريح كرد: ديدگاه ديگر مربوط به جريان انحرافي حاكم در بخشي از دولت مي‌باشد كه معتقد است مسائل منطقه و تحولات توسط آمريكا هدايت مي‌شود و در اين زمينه دو ديدگاه خاورميانه بزرگ و خاورميانه جديد را گواه قرار مي‌دهد.

الله‌كرم افزود: آن‌چه ايران اسلامي، آمريكاي جنايتكار و محققين علم سياست معتقدند اين است كه كشورهاي منطقه با ديدگاه مقاومت اسلامي برخاسته و از 32 سال مقاومت جمهوري اسلامي الگو گرفته‌اند.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم فروردین 1390ساعت 18:23  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

ارتش ایران باید وارد بحرین شود

 

روح‌الله حسینیان نماینده مجلس:

ارتش ایران باید وارد بحرین شود

 

۱۳۹۰/۰۱/۲۱

در حالی که مناسبات ایران با شماری از کشورهای حوزه خلیج فارس به تیرگی گراییده است، روح‌الله حسینیان،  نماینده اصولگرای مجلس، گفته است ایران باید در مقابل گسیل نیروهای سعودی به بحرین، به گزینه نظامی بیندیشد.

ارتش ایران با جمعیت حدود ۶۰۰ هزار نفری یکی از بزرگترین ارتشها کلاسیک منطقه بشمار میرود که میتوانند با رویکرد جنگهای نامتقارن بسیاری از کشورهای متخاصم را به ویرانی بکشاند.

روح‌الله حسینیان، در مصاحبه با سایت خبر آنلاین در واکنش به  حضور نیروهای کشورهای عربی در بحرین گفته است: «دغدغه کسانی که معتقدند دستگاه سیاست خارجی از تحولات منطقه عقب افتاده، دغدغه درستی است. ما حتما باید در برابر اردوکشی دولت پادشاهی عربستان به بحرین و کشتار وسیع مردم مسلمان بحرین موضع قاطع‌تری می‌گرفتیم و یک موضع بین‌المللی اتخاذ می‌کردیم.»

روح‌الله حسینیان در ادامه تصریح می‌کند: «حتی نظر من بر این بود که دولت ایران نباید از این ابا داشته باشد که وقتی دولت عربستان قشون‌کشی می‌کند، ما هم باید نیروهای نظامی خود را آماده کنیم و اجازه ندهیم مرزهای عربستان سعودی به ما نزدیک شود.»

این نماینده مجلس همچنین از وزارت خارجه ایران انتقاد کرده است که چرا در عرصه بین‌الملل شکایتی علیه عربستان سعودی مطرح نکرده است.

روح الله حسینیان در مصاحبه امروز خود با خبرآنلاین، در پاسخ به سوالی در مورد اظهارات قبلی وزیر امور خارجه ایران در زمینه اهمیت گسترش روابط با "کشور های همسایه و جهان اسلام" در سال جاری گفته است: "ارتباط داشتن غیر از انجام وظیفه بین المللی اسلامی ماست؛ ما با همه کشورها می توانیم روابط داشته باشیم، اما باید مواضع اصولی خودمان را حفظ کنیم."

آقای حسینیان افزوده است: "باید وزارت امور خارجه بیش از این تلاش می کرد و شکایت های بین المللی را علیه پادشاهی عربستان طرح می کرد و از سازمان کنفرانس اسلامی درباره کشتار مردم در بحرین استمداد می طلبید."



 غفوری‌فرد: مداخله نظامی ایران در بحرین منوط به فرمان رهبر است


در واکنش به اظهارات روح‌آلله حسینیان، حسن غفوری‌فرد، یک نماینده دیگر مجلس، در مخالفت با استفاده از گزینه نظامی به سایت آفتاب گفت: «تصمیم‌گیری درباره استفاده از نیروی نظامی به بحرین در مرحله اول با فرماندهی کل قوا است و در صورتی‌که ولی‌فقیه مصلحتی را تشخیص دهند، حتما انجام خواهد شد. اما طبق قانون اساسی این کار امکان ندارد و قانون اساسی این اجازه را نداده است، مگر اینکه منافع جمهوری اسلامی ایران در خطر باشد. »

به گفته حسن غفوری‌فرد، توسل ایران به نیروی نظامی خاورمیانه را دچار «اشتعال عظیم می‌کند» که آینده آن نامعلوم است.

بحرین متحد نظامی آمریکا است و  فرماندهی ناوگان پنجم دریایی ایالات متحده در این شیخ‌نشین قرار دارد.

به دنبال بروز اعتراض‌های مردمی در کشورهای عربی منطقه، بحرین نیز از ۱۴ فوریه سال ۲۰۱۱ شاهد راهپیمایی معترضان بوده است.

با اوج‌گیری ناآرامی‌ها و سرکوب مخالفان که به کشته شدن چندین نفر در بحرین انجامید، پادشاه بحرین روز۱۳ مارس به مدت سه ماه حالت فوق‌العاده در این کشور اعلام کرد.

یک روز پس اعلام حالت فوق‌العاده نیروهای سعودی بنا به درخواست خاندان آل خلیفه وارد بحرین شدند. امارات متحده، قطر و کویت نیز به بحرین نیروهای نظامی فرستاده‌اند.

حکومت بحرین که اکثریت جمعیتش را شیعیان تشکیل می‌دهند، ناآرامی‌های اخیر در این شیخ‌نشین را توطئه خارجی دانسته و از ایران به شدت انتقاد کرده است.

به دنبال انتقادهای ایران از گسیل نیروهای خارجی به بحرین، مناسبات تهران و منامه تیره‌تر شد و دو کشور شماری از دیپلمات‌های یکدیگر را از خاک خود اخراج کردند.

۲۵۷ نماینده مجلس ایران با صدور بیانیه‌ای از نیروهای امنیتی و نظامی بحرین، لیبی و یمن خواستند با پشتیبانی از مخالفان حکومت،‌ "گام نهایی را برای سرنگونی حاکمان جانی بردارند".

به نوشته خبرگزاری فارس، این نمایندگان امروز ۲۴ اسفند (۱۵ مارس) با اشاره به اعزام نیرو از سوی عربستان سعودی به بحرین برای کمک به سرکوب اعتراضات مردمی، هشدار دادند: "دخالت عمال عربستان سعودی در بحرین عواقب خطرناکی برای حاکمیت نامشروع رژیم سعودی خواهد داشت."

این نامه در شرایطی منتشر می‌شود که به تازگی، عربستان سعودی هزار سرباز را به همراه نیروهای زرهی به بحرین اعزام کرده و امارات متحده عربی نیز، پانصد پلیس را به برای مقابله با معترضان به این کشور فرستاده است.

 

نمایندگان مجلس ایران خواستار سرنگونی دولتهای بحرین و یمن و لیبی شدند

نمایندگان مجلس ایران در بخش از بیانیه خود، از نیروهای مسلح بحرین، لیبی و یمن خواسته‌اند به خاطر حاکمان "دیکتاتور و جنایتکار" جوانان کشورهای خود را نکشند.

در ادامه بیانیه آمده است: "بر همگان روشن شده است که ملت‌های به پا خاسته در بحرین، لیبی و یمن تا سرنگونی حکام نامشروع خود از پای نخواهند نشست."

دخالت عمال عربستان سعودی در بحرین عواقب خطرناکی برای حاکمیت نامشروع رژیم سعودی نیز خواهد داشت

همزمان با صدور این بیانیه، وزارت خارجه ایران کاردار بحرین در تهران را احضار کرده و اعتراض تهران به ورود نیروهای سعودی به این کشور را به اطلاع او رسانده است.

این در حالی است که امروز، سفیران عربستان سعودی و سوئیس نیز به منظور دریافت اعتراض تهران نسبت به ورود نیروهای امنیتی عربستان سعودی و امارات متحده عربی به بحرین، به وزارت خارجه ایران احضار شده‌اند.

سفارت سوئیس حفاظت از منافع ایالات متحده در ایران را برعهده دارد و عده‌ای از مقامات ایرانی، دولت آمریکا را به حمایت از ورود نیروهای سعودی به بحرین متهم کرده‌اند.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم فروردین 1390ساعت 14:25  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

حاکمان متوحش عرب و نوای آزادی

 

 

 

 

حاکمان متوحش عرب و نوای آزادی

 

در رقص شمشیرهای جاهلی

حاکمان رسوای عرب رسوایتان خواهم ساخت

به آوای ابو سلمی

کاش در وجود نبودید

ای خوکهای نفت وچربی

کفتارهای نشسته بر مزار رسول خدا

جناب شیخ صخره آل بته

و ای مفلوک لات

که ملک می خواندی خودت را

عبد ابلیس

سر برون کنید

از حرمسراها

از آخورهای نفت و شراب

بشنوید

صدای پاهای منظمی است

همچون آوای قطرات باران

سپاهی می آید

سپاه باران

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم فروردین 1390ساعت 16:13  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

جدا سازي بحرين از ايران خيانت به شيعيان اين كشور بود

 
جدا سازي بحرين از ايران خيانت به شيعيان اين كشور بود
بیژن اسدی / شیعه نیوز
 
مجمع الجزایر بحرین از قدیم الایام بخشی از امپراتوری ایران پیش از اسلام بوده است،‌ولی اعراب ساكن آن جزیره به علت دوری از شعاع عمل حكومت و نیروهای مركزی ایران به طور مكرر مشكلات و دردسرهای زیادی برای حكومت مركزی ایران ایجاد می‌كرد؛‌ بنابراین منطقه خلیج فارس را توأم با اغتشاش و آشوب و راهزنی ساخته بودند.
 اعلامیه استقلال بحرین در تاریخ 14 اوت 1971 منتشر شد .  دولت ایران تنها یك ساعت پس از استقلال بحرین آن را به رسمیت شناخت . یك روز بعد (‌15 اوت )‌،‌ بحرین و انگلستان یك قرار داد دوستی با هدف "مشورت" در مواقع ضروری با یكدیگر امضا كردند.
 
 بدین ترتیب ،‌ مسأله بحرین پس از یك و نیم قرن منازعه و كشمكش به نقطه حل رسید دلیل آن نیز از نظر سیاسی ،‌ سازش و توافق پنهانی انجام شده بین ایران و قدرتهای غربی بر سر نقش آتی ایران در منطقه خلیج فارس و اعطای امتیاز به ایران درباره یك مسأله دیگر ارضی كشور یعنی جزایر سه گانه بود. در واقع باید گفت بحرین قربانی یك بده و بستان سیاسی شد و آخرین بخش جدا شده از خاك ایران در دوران معاصر بود.

مجمع الجزایر بحرین از قدیم الایام بخشی از امپراتوری ایران پیش از اسلام بوده است،‌ولی اعراب ساكن آن جزیره به علت دوری از شعاع عمل حكومت و نیروهای مركزی ایران به طور مكرر مشكلات و دردسرهای زیادی برای حكومت مركزی ایران ایجاد می‌كرد؛‌ بنابراین منطقه خلیج فارس را توأم با اغتشاش و آشوب و راهزنی ساخته بودند.
 
 تا اینكه شاپور دوم پادشاه ساسانی ( ملقب به شاپور بزرگ و ذوالكتاف ،‌309-337 م) با قوای كامل و كشتیهای متعدد جنگی به بحرین لشكركشی كرد و شورشیها را با شدت عمل سركوب كرد. به نحوی كه تا زمان سقوط دولت ساسانی به دست اعراب ( 651م.)‌ آرامش كاملی در آنجا برقرار بود. عربها بعد از اسلام تشكیلات اداری سرزمینهای فتح شده را تغییر نمی‌دادند؛‌ زیرا تشكیلات اداری كه جانشین آن كنند نداشتند به جای آن،‌ از مرد م آن سرزمینها كه آنها دارای تمدن و فرهنگی درخشان و بعضا بالاتر از تمدن اعراب بودند برای ایجاد و اداره تشكیلات اداری – اسلامی استفاده می‌نمودند و این روش به آنان كمك شایانی می‌كرد.  

بحرین از آغاز تشكیل امپراتوری اسلامی و بویژه در عصر بنی امیه ،‌ از مركزیتی ویژه در حركتهای سیاسی و برخوردهای عقیدتی در منطقه خلیج فارس برخوردار شد. در سال 72 ه. ق (‌691 م . )‌ گروهی از خوارج به رهبری "‌ ابوفدك "‌ قیام بزرگی علیه حكومت اموی بر پا كردند و بحرین را از تابعیت خلفای اموی خارج ساختند فردی به نام "‌ مسعود بن ابی زینب عبدی "‌ در سال 105 ق . با اخراج والی اموی حدود بیست سال بر این مجمع الجزایر حكومت مستقل داست.
 
 در سال 151 والی بحرین ضد حكومت خلفا قیام كرد. حدود صد سال بعد قیام بردگان و سیاهپوستان منطقه به رهبری فردی ملقب به "‌ صاحب الزنج "‌ تمامی خلیج فارس را تحت تأثیر قرار داد. به دنبال آن گروهی دیگر به رهبری فردی ایرانی به نام "‌ ابوسعید بهرام جنابی "‌ (‌یا گناوه‌)‌ علیه حكومت خلفا قیام كردند و یك جنبش آزادیخواهی را در منطقه گستراندند این جنبش كه قیام ابوسعیدی یا قرمطی ( ابوسعید از پیروان حمدان قرمطی بود )‌نام گرفت،‌ از سواحل ایرن آغاز شد و ابوسعید با رفتن به بحرین آنجا را كانون مناسبی برای تحرك یافت .  

پس از حمله اعراب به ایران و اشغال این كشور ،‌ بحرین كماكان جزء ایران اسلامی باقی ماند.و تا قبل از قدرت رسیدن سلسله صفویه - كه پس از مدتهای طولانی ایران مجددا دارای یك حكومت واحد و متمركز شد- سرزمین ایران شاهد حكومتهای غیر متمركز و محلی متعددی بود كه همواره در رقابت قدرت و جنگ و نزاع با یكدیگر بودند ،‌ بویژه اینكه ،‌حمله وحشیانه و گسترده مغولها به ایران نیز (‌در سال 1220 م. )‌همه چیز را بكلی دگرگون و آشفته ساخت ؛ ولی باید اشاره كرد كه بحرین همواره قسمتی از حكومتهای متشكل محلی در بخشهای جنوبی ایران محسوب می‌شد.
 
 



تا اینكه در اوایل قرن شانزده میلادی با هجوم استعمار پرتغال به منطقه اقیانوس هند و خلیج فارس (‌در سال 1506) ،‌ بسیاری از نقاط استراتژیك منطقه و از جمله جزیره هرمز و مجمع‌الجزایر بحرین نیز (‌ در سال 1521) به تصرف و اشغال آنها در آمد. پس از گذشت حدود یك قرن از اشغال پرتغالیها،‌ شاه‌عباس در سال 1602 با لشكركشی به بحرین آنجا را از تصرف اشغالگران خارجی آزاد كرد و مجددا به ایران ملحق شد . پس از آن ،‌مجمع الجزایر بحرین مدت 180 سال در اختیار و تحت نظر كامل حكومت ایران بود. سپس ،‌ در سال 1783 (‌یا 1782 ) " شیخ احمد بن خلیفه "‌ از قبیله "‌بنی عتبه "‌ و از خاندان "‌خلیفه "‌ كه از منطقه نجد در مركز عربستان به كویت مهاجرت كرده بود )‌ به این سرزمین حمله و پس از شكست سربازان ایرانی بر آن استیلا یافت . از آن پس،‌ حكومت بحرین با حمایت همه جانبه سیاسی – استعماری انگلستان در اختیار اعضای خاندان "‌ خلیفه "‌ ( آل خلیفه )‌ قرار گرفت.  

باید به این نكته مهم اشاره كرد كه وضعیت و ثبات حكومتها در ایران همواره مستقیما در اوضاع سیاسی و سرنوشت بحرین نیز تأثیر گذار بوده است،‌ چنانكه مثلا پس از فوت شاه عباس اول – پادشاه قدرتمند صفوی - ،‌ و ضعف جانشینان او ، راهزنان دریایی عرب تبار مستقر در بحرین نیز شروع به دست‌اندزی به خلیج فارس و مناطق اطراف آن كردند و در واقع تا مدتی اثری از حاكمیت ایران بر بحرین باقی نماند.
 
 در خلال این مدت نیز استعمار كهنه و قدرتمند انلیس در رقابت با قدرتهای استعماری دیگر در منطقه،‌ و نیز در راستای سوء استفاده از اوضاع آشفته و نابسمان منطقه و ضعف قدرتهای همجور آن ،‌ شیوخ عرب خلیج فارس را در كنترل و اراده خود در آورد و بالاخره در سال 1820 پس از قلع و قمع دزدان دریایی و برده فروشان ،‌ قرادادها تحت الحمایگی را با رهبران شیخ نشینهای خلیج فارس و از جمله بحرین به امضا رساند.

شیخ سلمان بن احمد ( شیخ بحرین )‌ در ژانیه 1820 "‌قرارداد صلح عموی "‌ یا "‌ قرارداد اساسی "‌ (‌ و در واقع همان قرارداد انقیاد و تحت الحمایگی )‌را با انگلستان امضا كرد،‌او به علت استحكام قدرت و سلطه اش بر بحرین ، ‌خود را تحت الحمایه انگلیس اعلام كرد و پرچم آن كشور را بر فراز مقر دارالحكومه خود برافراشت!‌ بدین ترتیب ، ‌از این زمان به بعد تا مدت 150 سال ،‌بحرین زیر نفوذ و سلطه انگلستان قبل گرفت و طبعا حكومت ایران را با یك مشكل جدی سیاسی و ارضی روبرو كرد.

قابل تذكر است كه "‌ محمد بن خلیفه "‌ حاكم وقت بحرین و نوه سلمان بن احمد با وجود اینكه در سال 1861 پیمانی را با كمپانی هند شرقی انگلیس درباره منع اقدامات جنگی ‌دزدی دریایی و تجارت برده در خلیج فارس امضا كرده بود،‌ زیر بار نفوذ انگلیس نمی‌رفت . به همین علت نیروی دریایی انگلیس در سال 1867 شهر منامه (‌پایتخت فعلی بحرین ) را گلوله باران كرد؛‌ ولی " عیسی بن علی "‌ جانشین وی در سل 1868 طی انعقاد عهدنامه‌ای ، ‌رسما به تحت الحمایی انگلیس گردن نهاد. پیرو آن ،‌ دولت ایران (‌در زمان سلطنت ناصرالدین شاه)‌ طی یادداشتی به سفارت انگلستان در تهران به این اقدام دولت مذكور اعتراض كرد. دولت انگلستان در پاسخ این یادداشت ،‌اعلام كرد كه هدف از امضای پیمان یاد شده ،‌برقراری نظم و امنیت در خلیج فارس بوده است و اگر دولت ایرن خود چنین مسئولیتی را برعهده گیرد، دولت انگلیس از آن استقبال خواهد كرد! در این پاسخ تصریح شده بود كه اگر از شیخ بحرین حركتی سر بزند كه مستلزم اقدامات جدیدی از طرف دولت انگلیس باشد ،‌دولت ایران در جریان قرار خواهد گرفت!‌ پس از آن نیز مجددا شیخ بحرین در سالهای 1880 و 1892 قراردادهای تحت‌الحمایگی دیگری را (‌مشابه قراردادهای تحت الحمایگی با سایر شیخ نشینها)‌ با انگلستان به امضا رساند.  

دولت ایران در مدت یك و نیم قرن حاد شدن مسأله بحرین (‌1820 -1970 )‌ و دخالت و سلطه انگلستان بر آن جزیره،‌ هیچگاه جدایی بحرین از خاك ایران را نپذیرفت ولی در عین حال قدرت انجام عمل حادی علیه انگلیس را نیز نداشت.
 
گفتنی است در داخل بحرین جدا از شیوخ آن كه عمدتا وابسته و زیر نفوذ شدید انگلستان بودند،‌ از اوایل قرن بیستم به بعد بعضا جنبشهای مخالف سسیاستهای انگلستان مشاهده می‌شد؛ مثلا در سال 1911 جمعی از بازرگانان و ملی گرایان بحرین خواستار محدود شدن نفوذ انگلستان و ایجاد كمیته داوری برای حل اختلافات فیمابین به خاطر صید مروارید شدند؛‌ ولی رهبران این گروه به وسیله مقامات انگلیسی مقیم بحرین دستگیر و به هندوستان تبعید گردیدند.
 
ضمنا پیرو چالش قدرت دولتهای عثمانی و انگلیس بر سر حاكمیت بر بحرین ،‌پیمان شناسایی استقلال بحرین در سال 1913 به وسیله دولتهای مذكور به امضا رسید كه با بروز جنگ جهانی اول ناكام ماند.

قدرت و نفوذ انگلستان در سال 1923 با خلع شیخ عیسی از حكومت بحرین افزایش یافت و به ویژه با انتصاب "‌ چارلز بلگریو ‌" ‌ به عنوان مشاور انگلیسی حاكم جدید، و چندی بعد با انتقال پایگاه دریایی انگلیس از بندر باسعیدو (‌در غرب جزیره قشم ) به بحرین و انتقال مقر نماینده سیاسی انگلیس در خلیج فارس از بوشهر به بحرین،‌ این قدرت و نفوذ وسیعتر و با ثبات تر شد. مقارن این تحولات و پس از انتقال سلطنت از سلسله قاجار به پهلوی ،‌ ایران خواستار اعاده حق حاكمیت خود بر این سرزمین شد.
 
در مقابل ،‌ حكومت بحرین نیز با مشورت و خط دهی مشاوران و كارگزاران انگلیسی مقیم بحرین بر آن شد تا ساختار جمعیتی و مذهبی این شیخ نشین كوچك را حتی الامكان با اكثریت دادن به عربها سنی مذهب از كشورهای عربی به بحرین تشویق شد و هزاران تن فلسطینی و اعراب دیگر از كشورهای مختلف عرب به بحرین هجوم آوردند.  

یكی از ویژگیهای مهم بحرین عبارت از تركیب جمعیتی (‌نژادی )‌ و مذهبی آن است. با توجه به پیشینه تاریخی بحرین و وابستگی آن به ایران ،‌تعداد زیادی از ساكنان آن ایرانی تبار هستند كه در بخشهای گوناگون كشور مشغول به كار هستند. چنانكه با وجود تغییر و تحولات گسترده در این امر در خلال دهه‌های گذشته ، حتی بر اساس منابع آماری كشور انگلستان 20 درصد بافت نژادی آن را در پایان دهه 1980 ایرانیان تشكیل می‌دادند! ضمنا حدود 60-70 درصد مسلمانان بحرین را شیعیان و تنها 30- 40 درصد آنان را سنیان تشكیل می‌دهند . در حالی كه با وجود اكثریت شیعیان ،‌قدرت سیاسی در دست مذهبان است و این امر یكی از نقا ضعف امنیت ملی آن كشور است . همین امر گاه به گاه مشكلاتی سیاسی بر بحرین به وجود آورده است،‌ چنانكه مثلا در سال 1953 شیعیان بحرین كه از افزایش سریع مهاجرت كارگران عرب سنی مذهب و تغییر مصنوعی ساختار جمعیتی نگران و ناراضی بودند ،‌ شورش كردند .
 
لذا برخورد بین گروههای شیعه و سنی بحرین توسعه یافت و پس از چندی رهبران گروهها با تشكیل ‌" كمیته وحدت ملی "‌ ( لجنه الاتحاد الوطنی ) به یك آرامش نسبی رسیدند. در دورن سلطنت محمدرضا شاه ،‌ حداقل در دو برهه زمانی مسأله مالكیت و حاكمیت ایران بر بحرین به صورت حادتر مطرح شد . در اسفند 1329 در لایحه مربوط به ملی كردن صنعت نفت ایران كه برای تصویب به مجلس شورای ملی ارائه شد،‌ "‌ شركت نفت بحرین "‌ نیز در طرح ملی شدن قرار داشت ؛‌ چرا كه مجمع الجزایر بحرین بخشی از سرزمین ایران را تشكیل می‌داد بار دوم در آبان ماه 1336 هیأت وزیران با حضور شخص شاه لایحه‌ ای را برای تقدیم به مجلس آماده كردند كه به وضوح نشان دهنده حق و ادعای مالكیت ایران به بحرین بود. در این لایحه كشور از نظر اداره سیاسی به چهارده استان تقسیم می‌شد كه بحرین استان چهاردهم را تشكیل می‌داد. بدین ترتیب ،‌ از دیدگاه ایران ،‌منطقه بحرین از استان فارس جدا می‌شد و خود استان مستقلی را تشكیل می‌داد. این اقدام ایران مورد اعتراض مطبوعات و دولت انگلستان و نیز نارضایتی اعراب قرار گرفت. علیقلی اردلان وزیر امور خارجه وقت ایران در سخنرانی خود در مجلس شورای ملی در پاسخ به اظهارات مقامات انگلیسی در مجلس عوام آن كشور ، اظهار داشت كه حق حاكمیت ایران بر بحرین از اواخر قرن هجدهم به بعد تنها بر مبنای ادعای محض نبوده است ،‌بلكه "‌ در واقع و بنا به دلایل و شواهد عینی ،‌ ایران بر بحرین حكومت می‌رانده است و شیوخ [ بحرین ]‌ نیز هر زمان كه آزاد بوده‌اند و حكومت مركزی [ ایران ]‌ نیز قدرتمند بوده است،‌ خودشان را خراجگزار و تابع حكومت ایران دانسته‌اند "‌ ؛‌ ولی در پاسخ به اعتراض اعراب اعلام كرد، "‌ برادران عرب ما باید بدانند كه بحرین جزئی از پیكر ماست و مسأله بحرین از جمله منافع حیاتی ایران به شمار می‌آید" .  

اهمیت سیاسی – استراتژیك بحرین در دهه 1960 افزایش یافت ،‌ به ویژه اینكه ایران شاهد افزایش فعالیتهای انقلابی اعراب در سواحل خلیج فارس در خلال سالهای 1964- 1965 بود؛‌ ولی حضور نظامی انگلیس در منطقه و نیز بندر عدن تا اندازه‌ای ترس ایران را كاهش می‌داد ؛‌ ولی در نوامبر 1967،‌ نیروهای انگلیسی پیرو جنگلهای داخلی یمن از بندر استراتژیك عدن ( نزدیك باب المندب و ابتدای جنوبی دریای سرخ )‌ خارج شدند و پیرو آن ،‌ (‌جمهوری دموكراتیك خلق یمن )‌ ( یمن جنوبی )‌ به عنوان یك كشور سوسیالیستی افراطی شكل گرفت . این كشور بزودی از جنبشهای انقلابی و چپگرای منطقه به حمایت برخاست و در این راستا با ایران و نیز كشورهای میانه رو ( و غرب گرای ) عرب به عنوان "‌ كشورهای مرتجع "‌ شروع به مقابله و مخالفت كرد.

انگلستان پس از خروج از عدن (‌یمن جنوبی)‌ ،‌نیروهایش را به بحرین منتقل كرد و بدین ترتیب پس از عدن ،‌مجمع الجزایر بحرین به عنوان پایگاه مهم انگلستان در شرق سوئز و خلیج فارس مطرح شد . مدتی بعد در ژانویه 1968 ،‌پس از اینكه انگلستان اعلام كردكه نیروهایش را تا پایان سال 1971 از شرق سوئز خارج خواهد كرد،‌ دولت ایران از این تصمیم استقبال كرد و اعلام كرد كه از حق حاكمیت خود بر بحرین منصرف نشده است. سپس،‌ با طراحی و هدایت انگلستان قرار شد فدراسیونی متشكل از نه شیخ نشین جنوب خلیج فارس و از جمله بحرین در قالب یك كشور واحد پس از خروج نیروهای انگلیسی از منطقه تشكیل شود،‌بویژه شیخ بحرین با ابراز ناخشنودی از مسأله خروج آتی نیروهای انگلیسی ،‌و ادعای مالكیت ایران بر بحرین آن را یك مشكل امنیتی برای آینده مجمع الجزایر دانست و بنابراین حل این مشكل را پیوستن بحرین به فدراسیون یاد شده دانست .  

عكس‌العمل ایران نسبت به تشكیل این فدراسیون با شركت بحرین قابل پیش بینی بود؛‌ چرا كه بر خلاف موضعگیری همه كشورهای عرب ، ‌ایران با تشكیل چنین فدراسیونی مخالفت كرد . اردشیر زاهدی وزیر امور خارجه ایران در تاریخ 17 تیرماه 1347 در بیانیه رسمی شدیداللحنی اعلام داشت: "‌ ایجاد چیزی به نام فدراسیون امارات خلیج فارس با شركت جزایر بحرین از دیدگاه ایران مطلقا قابل قبول نیست ".

محمدرضا شاه نیز به نوبه خود اعلام كرد ایجاد این فدراسیون چیزی جز یك اقدام استعماری و امپریالیستی و تلاش برای بازگشت انلگیس به منطقه از "‌درب پشتی " منطقه نیست. او هشدار داد كه ایران در صورت لزوم برای حفظ منافع تاریخی و حقوق سرزمینی خود قدرتمندانه اقدام خواهد كرد.

در این میان‌، مذاكرات آشكار و پنهان میان ایران ،‌انگلستان ،‌عربستان سعودی و آمریكا انجام می‌گرفت . یكی از مواضع موجود بر سر حل مسأله بحرین – جدا از سیاستهای استعماری انگلستان – حمایت عربستان سعودی (‌به عنوان كشور عرب با نفوذ منطقه ) ‌از خواسته‌ها و آمال شیخ بحرین و نیز مرز آبهای سرزمینی و فلات قاره دو كشور بود. تضاد منافع دو كشور چنان بودكه شاه برنامه دیدار رسمی‌اش از عربستان سعودی را در اوایل سال 1968 (‌1347) به تعویق انداخته بود. بالاخره با مذاكرات طرفین اولین قدم قابل توجه در حل اختلافات دیرین دو كشور بر سر مرز فلات قاره و مالكیت جزایر فارسی و عربی در تاریخ 24 اكتبر 1968 با امضای یك موافقتنامه انجام گرفت . مذاكرات و توافقهای پنهانی بین ایران و انگلستان و آمریكا و نیز امضای توافقنامه فوق باعث شد ایران در مورد مسأله بحرین كوتاه بیاید و تا اندازه‌ای عقب نشینی سیاسی كند.

شاه در دیدار رسمی خود از هندوستان ،‌در یك مصاحبه مطبوعات در "دهلی نو"‌ در تاریخ 4 ژانویه 1969 اعلام كرد كه "‌ اگر مردم بحرین خواهان پیوستن به كشورم [ ایران ]‌ نباشند"‌ ایران از ادعاهای سرزمینی اش نسبت به این جزیره خلیج فارس دست خواهد كشید. وی گفت چنانچه سیاست بین المللی خواهان آن باشد،‌ ایران نیز خواست مردم بحرین را می‌پذیرد . شاه تأكید كرد كه ایران مخالف استفاده از زور برای حل مسأله ارضی بحرین است. وی در پاسخ به این سوأل كه آیا او پیشنهاد انجام یك انتخابات عمومی یا رفراندومی در رابطه با كسب نظر مردم بحرین را دارد یا خیر پاسخ داد:‌

من نمیخواهم دراین زمان وارد جزئیات مربوط به این سوال بشوم ؛ ولی هر نوع وسیله ای كه بتواند به یك روش رسمی و مورد پذیرش شما و ما و تمامی جهان نشانگر خواست مردم بحرین باشد،‌ مطلوب خواهد بود.

وی در ادامه پاسخ به سؤال فوق اشاره كرد كه بحرین 150 سال پیش به وسیله انگلیس از ایران جدا شد واكنون خودش در حال ترك خلیج فارس است، ولی انگلیس نمی‌تواند آنچه را كه از ایران بازستاده بدون رضایت این كشور به طرف دیگری بدهد و در عین حال ،‌ ایران پس از خروج انگلستان در پی اشغال بحرین نخواهد بود،‌ بنابراین چنین حالت و دوره‌ای یك وضعیت غیر امنیتی ایجاد خواهد كرد. این سخنان و اظهار نظرهای رسمی شاه نشان دهنده رسیدن به یك نقطه سازش و توافق منطقه‌ای بین شاه و قدرتهای بزرگ و در عین حال زمینه سازیهای لازم افكار عمومی برای حل نهایی مسأله بحرین از طریق جدایی آن از خاك ایران بود. در آن شرایط زمانی ایران نمی‌توانست از طریق نظامی بحرین را بازستانی كند،‌ این اقدام عواقب خطرناكی برای ایران در پی داشت. مسلمان انگلستان به عنوان یك قدرت بزرگ استعماری اجازه چنین اقدام جسورانه‌ای را به ایران نمی‌داد،‌ ضمن اینكه این كار تمام كشورهای عربی را (‌اعم از تندرو و محافظه كار )‌ علیه ایران متحد و هم پیمان می‌ساخت . این در حالی بود كه ایران در آن دوران درگیریهای ارضی و مرزی و سیاسی گسترده ای با عراق داشت. از طرف دیگر این اقدام نظامی ایران برخلاف اصول سازمان ملل متحد بود كه ایران نیز عضو فعال آن به شمار می‌رفت .

بنابراین شاه با توجه با سازشهای پنهانی انجام شده و شرایط زمانی ،‌ راه حل سیاسی را برگزید . چنانكه حدود نه ماه پس از مصاحبه دهلی نو‌،‌ شاه در زمستان سال 1348 (‌اوایل 1970) مجددا در مصاحبه‌ای خواستار حل مسأله برحین از طریق كسب نظر مردم بحرین به طور رسمی به وسیله سازمان ملل متحد شد. بالاخره پیشنهاد رسمی شاه از طریق گفتگوهای بعدی ایران با انگلستان و دبیركل سازمان ملل (‌اوتانت ) ‌در اوایل سال 1970 به نتیجه نهای رسید ایران در تاریخ 9 مارس 1970 (‌ 9 اسفند 1348 ) ‌رسما مساعی جمیله دبیركل سازمان ملل را برای استعلام نظرهای واقعی مردم بحرین از طریق انتصاب یك نماینده ویژه خود برای انجام این مأموریت خواستار شد.

انگلستان در تاریخ 20 مارس موافقت رسمی خود را با انجام پیشنهاد دولت ایران به اوتانت دبیركل سازمان ملل اعلام كرد . وی نیز در همان روز پس از مشورت با نمایندگان ایران و انگلستان اعلام كرد "‌كه او مساعی جمیله خود را تأخیر انجام خواهد داد "‌ . پیرو آن ،‌او شخص "‌ ویتوریو وینتسپیر گیچیاردی "‌ (‌دیپلمات ایتالیایی )‌ معاون دبیركل و مدیر كل دفتر اروپای سازمان ملل در ژنو را به عنوان نماینده ویژه خود در كسب آراء‌مردم بحرین منصوب كرد. ضمنا وی از سوی ایران و انگلستان در راه انجام دادن مسئولیت خود و ابراز نظر و تصمیم نهایی‌اش در مورد حل مسأله بحرین ،‌ اختیار تام گرفت.  

نماینده ویژه دبیركل در امور بحرین ،‌ در رأس یك هیأت پنج نفری عازم آن جزیره شد و از 29 مارس تا 18 آوریل 1970 به نظر خواهی گزینشی و گفتگو با گروههای منتخب سیاسی – اجتماعی بحرین پرداخت . ذكر این نكته ضروری است كه برخلاف ادعای برخی منابع خارجی مبنی بر مراجعه به آراء‌ عمومی از طریق (‌رفراندوم )‌ یا انتخابات عمومی ،‌این امر صحت ندارد،‌ بلكه به همان روش محدود گزینشی یاد شده انجام گرفت .

پس از نظرخواهی از مردم بحرین ،‌ گیچیاردی داده‌ها و نتایج كسب شده را در گزارشی به دبیركل تسلیم كرد تا بر اساس آن تصمیم نهایی درباره سرنوشت بحرین اتخاذ شود.

در گزارش مذكور آمده بود:‌ هیأت اعزامی دریافتند كه مردم بحرین پیشنهاد و درخواست ایران و انگلستان برای نظرخواهی و مساعی جمیله سازمان ملل را در این راه مورد ستایش و تقدیر قرار دادند،‌ هیچ گونه تلخكامی و خصومتی از سوی مردم بحرین نسبت به ایرانیها مشاهده نشد و اظهار امیدواری شده بود كه "‌ ادعای [ مالكیت ]‌ ایران [ بر بحرین ]‌ یكباره و برای همیشه كنار رود "‌ . ضمنا آمده بود كه مردم بحرین پس از حل مسأله بحرین ، ‌خواستار روابط نزدیكتر خود با سایر كشورهای عرب و نیز ایران هستند، ‌اینكه خواهان یك "‌ كشور مستقل و با حاكمیت كامل " سیاسی هستند و بالاخره اینكه اكثریت تام مردم احساس می‌كنند كه بحرین یك كشور عربی است . ضمنا در گزارش نوشته شده بود كه هیأت اعزامی به تفاوتهای مختصری در نظر جمعیت شهری و روستایی بحرینی‌ها پی برده‌اند،‌ از جمله در مورد ایرانی تبارها ،‌افراد دارای تحصیلات بالا و گروهها دیگر اجتماعی؛ ولی این تفاوتها از نظر نتیجه‌گیری نهایی اعضای هیأت جنبه حاشیه‌ای (‌و نه اساسی )‌داشتند.

رئیس هیأت اعزامی ،‌گزارش خود را با این نتیجه گیری به پایان رسانده بود كسب نظر و مشورتهای وی در بحرین "‌ او را متقاعد كرده است كه اكثریت تام مردم بحرین خواهان شناسایی هویتشان در یك شورا كاملا مستقل و دارای حق حاكمیت و آزاد برای ایجاد روابطشان با سایر كشورها می‌باشند"‌. گزارش یاد شده از سوی دبیر كل به شورای امنیت ارجاع شد و شورای امنیت نیر با استناد به نتیجه گیری نهایی گزارش تدوین شده مفاد آن را راجع به استقلال بحرین و جدایی‌آن از خاك ایران در تاریخ 30 آوریل 1970 مورد تأیید و تصویب قرار داد.  

ایران نیز در ماه مه (‌اردیبهشت 1349 ) برای شناسایی رسمی قطعنامه شورای امنیت در مورد استقلال بحرین در جدایی از خاك كشور دست زد. چنانكه هیأت دولت قطعنامه‌ای را به منظور تصویب تصمیم شورای امنیت به مجلس شورای ملی تقدیم كرد.

این قطعنامه در تاریخ 24 اردیبهشت 1349 با 187 رأی مثبت و چهار رای منفی ( از كل 101 نماینده حاضر ) به تصویب مجلس شورای ملی رسید. مجلس سنا نیز در 28 اردیبهشت ماه آن را به اتفاق آراء ( 60 رأی كل نمایندگان ) تصویب كرد نمایندگان مخالف از سوی جناح پان ایرانیسم به رهبری محسن پزشكپور رهبری می‌شدند.  

حاكم بحرین برای اولین بار در آذرماه 1349 (دسامبر 1970) ‌از ایران بازدید كرد و موافقتنامه اولیه مربوط به فلات قاره دو سرزمین به امضا رسید. موافقتنامه اصلی و نهایی پس از مسافرت اردشیر زاهدی (‌وزیر امور خارجه )‌ به بحرین در خرداد ماه 1350 امضا شد . این موافقتنامه برای ایران و هم برای بحرین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود ،‌ چرا كه تعداد میدانهای نفتی واقع در مناطق نشانه گذاری شده قابل توجه بود از نظر بحرین و ناظران نفتی نیز همكاریهای ایران و بحرین در زمینه اكتشاف استخراج نفت در مناطق همجوار خط نشانه‌گذاری شده اهمیت فراوان داشت.  

اعلامیه استقلال بحرین در تاریخ 14 اوت 1971 منتشر شد . دولت ایران تنها یك ساعت پس از استقلال بحرین آن را به رسمیت شناخت . یك روز بعد (‌15 اوت )‌،‌ بحرین و انگلستان یك قرار داد دوستی با هدف ( مشورت ) در مواقع ضروری با یكدیگر امضا كردند! بدین ترتیب ،‌ مسأله بحرین پس از یك و نیم قرن منازعه و كشمكش به نقطه حل رسید دلیل آن نیز از نظر سیاسی ،‌ سازش و توافق پنهانی انجام شده بین ایران و قدرتهای غربی بر سر نقش آتی ایران در منطقه خلیج فارس و اعطای امتیاز به ایران درباره یك مسأله دیگر ارضی كشور یعنی جزایر سه گانه بود. در واقع باید گفت بحرین قربانی یك بده و بستان سیاسی شد و آخرین بخش جدا شده از خاك ایران در دوران معاصر بود.
 
 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم فروردین 1390ساعت 15:31  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

سركوب مردم آزاده‌ي بحرين، هم‌چنان ادامه دارد

سركوب مردم آزاده‌ي بحرين، هم‌چنان ادامه دارد

 

شوراي ساخته و پرداخته‌ي دست استعمار انگليس ـ امپرياليسم آمريكا، براي سرپوش گذاردن بر جنايت‌هاي خود عليه مردم بحرين ، دست به فرافكني زده است و در حالي كه از زمين و هوا، هم‌ميهنان ما را در اين سرزمين قتل عام مي‌كند، تلاش نافرجامي را براي انحراف افكار عمومي مردم منطقه و جهان، آغاز كرده است.

مردم جهان، اين انسان نمايان بيابان گرد را ديدند كه در آستانه‌ي يورش نظامي به مردم بحرين، شمشيرهاي خود را به نشانه‌ي خون ريختن از غلاف كشيده بودند و با « رقص شتري» آن را در هوا تكان مي دادمد و سرود جنگ مي خواندند.

 اما هنگامي‌كه ، اين انسان نمايان با تنفر شديد مردم آزاده‌ي منطقه و جهان روبرو ‌شدند، شمشيرهارا غلاف مي كنند و به گرد هم مي‌نشيند و ديگران را مسبب اين اعمال جنايت‌كارانه‌ي خود معرفي مي‌كنند.

اما با اين تلاش‌هاي نا فرجام، آن‌ها نمي‌توانند اعلام جنگ عليه مردم بحرين و در حقيقت همه‌ي مردم ايران و ديگر مردمان آزاده‌ي جهان را با شمشيرهاي آخته و حركان «رقص شتري»، از ديد ميلياردها انسان آزاده در جهان پاك كنند.

 در حالي كه كشتار در شهرها و روستاهاي بحرين ادامه دارد، نيروهاي امنيتي سعودي با يورش شبانه به خانه‌هاي مردم، ساكنان را مي‌ربايند و بسياري را به دليل انباشته شدن زندان‌هاي شيخ غاصب بحرين، به عربستان سعودي، كويت و امارات، منتقل مي‌كنند.

از سوي ديگر ، به دليل انبوه زندانيان، دستگاه حكومت غاصب بحرين، از بازجوهاي انگليسي براي بازجويي مردم در زندان‌ها بهره مي‌گيرد.

اما هم‌ آل‌سعود و هم شيخ‌هاي غاصب بحرين، امارات ، كويت و ... ، بايد بدانند كه سرانجام  ناچار خواهند بود تا بايد از خشم مردم به زادگاه‌هاي خود در شن‌ زارها ، پناه برند . گرچه در آن جا نيز ، از انتقام مردم در امان نخواهند بود.

بايد با شاعر ملي‌گراي ميهنمان «پژمان بختياري» هم‌آوا شد و به اين دست نشاندگان استعمار انگليس ـ امپريالسم آمريكا گفت :

سير از سرير و ، دولت و،‌شاهي كنم ترا

يك سر، به سوي باديه،  راهي كنم  ترا

 

                                                                                                   تهران ـ 16/1/1390

                                                                                 دبير خانه اجتماع براي وحدت و احزاب وابسته

 

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 23:59  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

التماس دیکتاتور بحرین از رژیم صهیونیستی

 
التماس دیکتاتور بحرین از رژیم صهیونیستی
 
روزنامه هاي صهيونيستي درخبري غافل‌گير كننده، ديدار سري وزير امورخارجه بحرين از مركز جنبش ديني افراطي "حباد " متعلق به صهيونيست‌هاي افراطي در واشنگتن را افشا كردند.
 
به گزارش فارس، روزنامه‌هاي صهيونيستي هاآرتص و يديعوت آحارونوت در خبرهايي اعلام كردند كه وزير امورخارجه بحرين شيخ خالد بن حمد آل خليفه در ديدار از واشنگتن به مسئولين عالي‌رتبه رژيم صهيونيستي پيشنهاد كرد، با بنيامين نتانياهو نخست وزير اين رژيم ديدار كند.

بر اساس اين گزارش، امروزه ديگر روابط ميان رژيم صهيونيستي و بحرين بر هيچ يك از كارشناساني كه اوضاع سياسي منطقه و جهان را پيگيري مي كنند، پوشيده نيست زيرا اعتراضات مسالمت آميز اخير مردم بحرين بسياري از حقايق را در اين باره برملا كرده است.

خالد بن حمد آل خليفه وزير امورخارجه بحرين در سفر دوره اي اخير از منطقه و كشورهاي مختلف جهان كه با ديدار از تركيه آغاز شد، مخفيانه از واشنگتن ديدار و اوضاع بحراني بحرين را با مقامات آمريكايي بررسي كرد تا از راهكارهاي آنان درباره اين بحران بهره گيرد.

علت بحران اخير بحرين مخالفت رژيم با انجام اصلاحات و عدم پاسخگويي به درخواست هاي مشروع مردم و اعطاي نقش به مردم در روند سياسي كشور بود.

رژيم حاكم بر بحرين با اعتماد به سياست دوگانه و نفاق ننگين آمريكايي در ادعايشان مبني برحمايت از انقلاب‌هاي مردمي و فاش شدن اين واقعيت كه آنها فقط در صورت وجود منافعي از انقلاب‌ها حمايت مي كنند، درمقابل درخواست هاي مردم مقاومت كردند.

وضعيت كنوني بحرين اين واقعيت را آشكار كرد كه آمريكايي‌ها به علت داشتن منافعي در بقاي نظام بحرين از سركوب اعتراضات مردمي و رد درخواست هاي مشروع آنها حمايت كردند.

روزنامه هاي صهيونيستي درخبري غافل‌گير كننده،
براساس گزارش اين رسانه‌ها، پس از اصرار وزير خارجه بحرين بر ضرورت ديدار با مقامات عالي رتبه صهيونيست، جهت هماهنگي درباره استفاده از تجربه آنها در سركوب انتفاضه فلسطيني‌ها، با برگزاري نشستي با آنها خواستار دستيابي به تجربيات طرف اسرائيلي براي سركوب اعتراض مسالمت آميز مردم بي دفاع بحرين شد.
ديدار سري وزير امورخارجه بحرين از مركز جنبش ديني افراطي "حباد " متعلق به صهيونيست‌هاي افراطي در واشنگتن را افشا كردند.

به نوشته اين روزنامه ها دراين ديدار همچنين هدي عزرا نونو سفير يهودي بحرين درآمريكا به عنوان بنيانگذار روابط ميان منامه و تل آويو از گذشته تاكنون حضور داشت.

دراين ديدار همچنين شماري از نمايندگان لابي بزرگ صهيونيستي در آمريكا و اعضاي بارز سازمان افراطي "ايپك " و كميته يهوديان آمريكا و سازمان "بني بريت " و شمار ديگري از شخصيت‌هاي متنفذ يهودي در واشنگتن حضور داشتند.

رسانه‌هاي عبري زبان به نقل از وزير خارجه بحرين نوشتند: همگان بايد بدانند كه اسرائيل داراي موجوديت تاريخي در منطقه خاورميانه است و اين رژيم در منطقه حضور دارد و تا ابد همواره حضور خواهد داشت.

براساس گزارش اين رسانه‌ها، پس از اصرار وزير خارجه بحرين بر ضرورت ديدار با مقامات عالي رتبه صهيونيست، جهت هماهنگي درباره استفاده از تجربه آنها در سركوب انتفاضه فلسطيني‌ها، با برگزاري نشستي با آنها خواستار دستيابي به تجربيات طرف اسرائيلي براي سركوب اعتراض مسالمت آميز مردم بي دفاع بحرين شد.

مقامات بحريني با استفاده از سكوت رسانه‌هاي بين‌المللي و ساير كشورهاي مسلمان، درحاشيه بسياري از كنفرانس‌هاي بين المللي با صهيونيست ها ديدار مي كنند.

واضح است كه برخورد مقامات بحريني با اعتراضات مردمي جهت اصلاح ريشه‌اي قانون اساسي، به استفاده از ورود نيروهاي عربستاني تحت پوشش نيروهاي سپر جزيره شده است.

با وجود ابهامات فراوان درباره پارلمان سابق رژيم بحرين، اما مهم ترين خواسته اين پارلمان نيم‌بند هم لغو عادي سازي روابط با رژيم صهيونيستي بود كه خاندان حاكم بحرين درصدد برقراري آن بود.

نظام بحرين خواستار ايجاد اتحادي منطقه‌اي با حضور رژيم صهيونيستي بودند. علاوه بر اين رژيم صهيونيستي و بحرين در سال ۲۰۰۶ توافق نامه تجارت آزاد را امضا كرده بودند.

گفتني است پيش از اين يكي از مقامات رژيم صهيونيستي با ابراز تاسف از بروز انقلاب‌ها و اعتراضات مردمي در كشورهاي عربي، به خصوص بحرين، عربستان و امارات متحده عربي از وجود روابط متسحكم سياسي و امنيتي خبر داده بود كه در طول سال‌هاي گذشته جريان داشته است
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم فروردین 1390ساعت 10:3  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

بازي با آتش به نفع عربستان نيست

 

بازي با آتش به نفع عربستان نيست

هشدار صریح ایران به عربستان

تهران- كميسيون امنيت ملي وسياست خارجي مجلس شوراي اسلامي در بيانيه اي با اشاره به اين كه 'عربستان بهتر از هر كشوري مي داند كه در منطقه حساس خليج فارس بازي با آتش به نفع آنها نيست' به مقامات رياض توصيه كرد تا نيروهاي نظامي خود را از خاك بحرين خارج كنند.

در بيانيه شماره 2 اين كميسيون در خصوص تحولات منطقه كه صبح پنج شنبه نسخه اي از آن در اختيار ايرنا قرار گرفت، تاكيد شده است: عربستان به جاي تبعيت از سياستهاي آمريكا در منطقه به فكر منافع كشور خود و جهان اسلام باشد و براي خارج نمودن نيروهاي خود از بحرين جهت آرامش و امنيت منطقه و نه بحراني تر شدن آن حركت كند.

** آمريكا و همپيمانانش جايگاه خود در منطقه را از دست خواهند داد

كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس در ادامه اين بيانيه خاطرنشان كرد: تحولات جاري منطقه مسير تاريخ منطقه را تغيير خواهدداد و مشكل بيشتري درآن ايجاد خواهد شد كه آمريكا و همپيمانانش علي رغم بسيج همه امكانات خود جايگاه خود را از دست خواهند داد و ملتها منافع خود را رقم خواهند زد.


اين بيانيه مي افزايد: عربستان و امارات با اعزام نيرو به بحرين فقط بر پيچيدگي موضوع افزوده اند كه اين اقدام همانند اشغال خاك كويت توسط صدام است با اين تفاوت كه اين اشغال با موافقت آمريكا صورت گرفته است واين امر در ماهيت موضوع هيچ تفاوتي ايجاد نمي كند.


اين كميسيون با تصريح بر اين نكته كه' اشغال، اشغال است' تصريح كرد: مردم مظلوم بحرين براي هميشه تاريخ از آن به زشتي ياد خواهند كرد و آنها را در مقابله با اشغالگران جدي تر خواهد كرد.

**اقدام نظامي و قطعنامه از بيم استقرار حكومت مردمي در ليبي

كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس در بخش ديگري از اين بيانيه تصريح كرد: آنچه كه امروز در ليبي و يمن و بحرين مي گذرد و دولتهاي اين كشورها مردم را با سلاحهاي سنگين كه بايد در برابر رژيم صهيونيستي شليك كنند به خاك وخون مي كشند لكه ننگي است كه براي هميشه بر دامان مسوولان اين كشورها خواهد نشست .


در اين بيانيه همچنين نقش آمريكا به عنوان مدعي اصلي حقوق بشر در جهان بسيار قابل توجه عنوان شده و آمده است: آمريكايي ها دراين تحولات نشان دادند كه براي آنها فقط يك اصل مهم است و آن منافع آمريكا است و هر پديده و تحولي در جهان با اين معيار سنجيده مي شود؛ اگر اين تحولات منطبق بر منافع آنها بود مثبت است و اگر در نقطه مقابل آن قرار داشت، منفي است.


كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس افزود: سكوت آمريكا در برابر كشتار بي رحمانه در ليبي ، در همين چارچوب قابل تحليل و ارزيابي است و فقط زماني كه احساس كردند ممكن است مردم زمام امور را در دست بگيرند و يك حكومت مردمي به قدرت برسد و سلطه آنها را بر منافع عظيم نفت ليبي قطع كند سراسيمه با صدور قطعنامه در شوراي امنيت و با مسووليت ناتو اقدامات نظامي خود را آن هم با هدف گسترش سلطه خود بر منافع انرژي يك كشور ديگر اسلامي در اين جهان آغاز نمودند.


اين بيانيه با تاكيد بر اين كه 'آمريكا و رژيم صهيونيستي دشمنان اصلي جهان هستند و طرحهاي آنها با هدف گسترش سلطه بر جهان اسلام صورت مي گيرد' مي افزايد: ايجاد اختلافات قومي و قبيله اي و جنگ داخلي يكي از مكرهاي شيطاني است كه براساس سنت الهي موجب شكست ملت هايي خواهد شد كه دراين دام قرار بگيرند.


** طرح مسايل طايفه اي در بحرين، صداي آمريكا و انگليس است

كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس در ادامه اين بيانيه تصريح كرده است: طرح موضوع شيعه و سني يكي از مكرهاي شناخته شده استعماري در منطقه است كه انگليس يد طولاني در آن دارد، موضع گيري برخي از چهره اي شناخته شده روحاني در منطقه نشان دهنده اين واقعيت است ، فردي در سن هشتاد سالگي هم ممكن است فريب بخورد پس مسلمانان منطقه بايد با اتحاد و يكپارچگي اين توطئه شوم را خنثي نمايند.


اين بيانيه مي افزايد: موضوع بحرين نيز همانند مساله ليبي است دراين كشور مردم براي دستيابي به آزادي و مردم سالاري در حال مبارزه هستند بنابر اين طرح مساله طائفي در بحرين توسط هر كسي مطرح شود صداي آمريكا و انگليس است .


كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس خاطرنشان كرد: دولتهاي اين كشورها به جاي كشتار مردم خود اجازه دهند براساس اصول مردمسالاري و براساس اصل راي مردم، سرنوشت آنها رقم بخورد.
در اين بيانيه يادآوري شده است: كشتار مردم را در منطقه صدام در بي رحمانه ترين شكل خود انجام داد و نتيجه آن را ديد.

 

http://irna.ir/NewsShow.aspx?NID=30316704

انتهای خبر / خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) / کد خبر 30316704

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم فروردین 1390ساعت 14:14  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  | 

على السعودية مسؤولية جنائية لتدخلها بالبحرين

لجنة حقوقية: على السعودية مسؤولية جنائية لتدخلها بالبحرين


اكدت الجنة العربية لحقوق الانسان ارتفاع عدد قتلى القمع السعودي البحريني ودعت الملك البحريني الى البدء في حوار مع المحتجين على اساس المطالب المشروعة للشعب البحريني، كما حذرت السعودية من المسؤولية الجنائية المترتبة على تدخلها غير المبرر في البحرين، مشددة على ان الانتهاكات التي ترتكب اليوم على يد القوات الحكومية والسعودية ترقى الى مستوى الجرائم ضد الانسانية.

 

ابنا : وقال المتحدث باسم اللجنة العربية لحقوق الانسان هيثم مناع : ان عدد الشهداء قد ارتفع وبعضهم في حالة خطرة ومن الممكن ان يفارقوا الحياة، كما ان هناك حوالي 20 حالة اصابة خطرة ستترك عاهات دائمة، مشيرا الى ان اللجنة وضعت مشاهد من المصابين والضحايا على الانترنت للذين يشككون ويقولون بان هناك مبالغة في ما يجري بالبحرين.

 واضاف مناع ان هناك ايضا عددا كبيرا من المفقودين، ويمكن ان يكونوا مقتولين او معتقلين او مصابين بجروح خطرة، دون ان يعرف احد عنهم شيئا.

 واعتبر ان اعلان حالة الطوارئ هو احدى الفزاعات الترهيبية للمجتمع، لان تصرف الحكومة هو على شاكلة حالة طوارئ منذ اشهر في البلاد، من خلال تراجعات اساسية عن قواعد العلاقة بين الحاكم والمحكوم، وتدخلات في عمل القضاء، بالاضافة الى الفساد والاعتقالات السياسية.

 واكد مناع ضرورة ان يسود السلام الاهلي والاقليمي في البحرين والمنطقة لمواجهة المخاطر الاسرائيلية والهيمنة الاميركية على المنطقة برمتها، واعتبر ان الحكومة البحرينية لا يمكن الحوار معها ويجب اعتبارها من الماضي، مشيرا الى ان هناك نوعا من القبول بشرعية الملك.

 وتابع المتحدث باسم اللجنة العربية لحقوق الانسان هيثم مناع ان بامكان الملك حمد ان يباشر مع ولي العهد حوارا جديا يقوم على تشكيل حكومة انتقالية والانتقال الى مرحلة جديدة تماما تعتبر مطالب المعتصمين مطالب شعبية اساسية لمستقبل البحرين وليست فئوية، مشيرا الى ان ذلك سيكون ممكنا شرط عدم الرضوخ للضغوط السعودية.

 وحذر مناع السعودية من ان خوضها في الساحة البحرينية هو معركة خاسرة لن تكسبها امنيا ولا عسكريا وسيترك شرخا كبيرا في نفس كل انسان بحريني مهما كان انتماءه، لانه لا يمكن ان يقدم للشعب البحريني اي ايجابية.

 وطالب بخروج القوات السعودية وكل القوات غير البحرينية بما فيها الاسطول الاميركي الخامس من هذا البلد، متهما الادارة الاميركية بانها لا تريد التغيير الديمقراطي في دول منطقة الخليج الفارسي العربية لان ذلك يضر بمصالحها.

 واوضح مناع ان اي تغيير ديمقراطي في المنطقة سيجعل علاقات الدول بإيران على اساس المصالح والقواسم المشتركة وهو ما لا يناسب الولايات المتحدة لانها تتمتع الان بعلاقات متميزة تتحكم فيها كيفما تشاء وتلقى طاعة عمياء من هذه الانظمة.

 واعتبر المتحدث باسم اللجنة العربية لحقوق الانسان هيثم مناع ان الحديث اليوم عن ان ما يجري في البحرين مذهبي هو هراء، ولا احد يطالب بولاية الفقيه او بدولة اسلامية اليوم في البحرين، انما المطالبة اليوم هي بدولة القانون ومملكة دستورية والمساواة بين المواطنين وهي تعتبر مطالب ديمقراطية وليست دينية.

 واكد مناع ان ما يجري في البحرين اليوم يرقى الى مستوى الجرائم ضد الانسانية حسب القانون الدولي، حيث الاستعمال المفرط للقوة بشكل متكرر، وغير متناسب مع الخطر غير الموجود اصلا تجاه قوات الامن، لان اطلاق الرصاص هو فقط من جانب قوات الحكومة دون اي رد حتى بالحجارة من قبل المحتجين.

 واشار الى ان هناك حظرا على استعمال سيارات الاسعاف لانقاذ المصابين والذي يمثل جريمة ضد الانسانية بحد ذاته، مشيرا الى ان ما هو متوفر من وثائق يكفي لبدء تحرك على مستوى المحكمة الجنائية الدولية.

 واتهم مناع السعودية بانها متورطة سياسيا وعسكريا في قمع المتظاهرين في البحرين، معتبرا ان هناك مسؤولية جنائية على كل مسؤول سعودي ذي علاقة بتصرف القوات السعودية في الميدان.

 واشار المتحدث باسم اللجنة العربية لحقوق الانسان هيثم مناع الى ان العديد من المنظمات العربية خرجت عن صمتها وتعمل اليوم على اصدار بيان مشترك يشجب ما يحصل في البحرين ويتضامن مع شعب البحرين، معتبرا ذلك ضروريا لتفنيد مزاعم المنامة بالتدخلات الخارجية واتهامها المحتجين بالطائفية.

 وتوقع مناع ان تقف دول غير ديمقراطية عربية مثل السعودية وغيرها ضد اي مشروع قرار في مجلس حقوق الانسان التابع للامم المتحدة لادانة ما يجري في البحرين، مشيرا الى العمل على الحصول على مشروع قرار بادانة اوروبية لما يجري في البحرين والخروج عن الصمت الاوروبي المشين والمخجل حيال ذلك.

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم فروردین 1390ساعت 13:54  توسط جمعیت ایرانی مدافعین انقلاب بحرین  |